
Poziom testosteronu a wiek – tabela, normy i interpretacja
Poziom testosteronu zmienia się w ciągu życia, ale nie istnieje jedna uniwersalna idealna wartość właściwa dla każdego wieku. Poziom testosteronu trzeba zawsze odnieść do płci, wieku, metody oznaczenia i sytuacji klinicznej. U mężczyzn jest on przeciętnie najwyższy w młodej dorosłości, a później stopniowo się obniża. Poziom testosteronu spada jednak w różnym tempie u różnych osób. Trzeba analizować poziom testosteronu, a wiek pacjenta traktować jako jeden z elementów interpretacji, nie jako samodzielne kryterium rozpoznania. Wynik zależy m.in. od płci, etapu dojrzewania, pory pobrania krwi, metody laboratoryjnej, stężenia SHBG, masy ciała i chorób współistniejących. U mężczyzn produkcja testosteronu z wiekiem stopniowo maleje, przy czym dane European Male Ageing Study wskazują na średni spadek testosteronu całkowitego o około 0,4% rocznie i testosteronu wolnego o około 1,3% rocznie. Wpływ otyłości i chorób przewlekłych może być większy niż sam wiek; po 30. roku życia nie ma więc jednego stałego tempa spadku dla wszystkich mężczyzn [1].











