Przewianie szyi – objawy, domowe sposoby i leczenie

• Najczęstsze objawy w przypadku przewiania szyi to miejscowy ból okolicy szyi, sztywność, napięte mięśnie karku i ograniczona możliwość ruchu podczas codziennych czynności.
• Ból gardła, kaszel, gorączka oraz powiększone węzły chłonne bardziej przemawiają za infekcją niż za samym działaniem zimnego powietrza [2].
• W łagodnych dolegliwościach można wypróbować ciepłe okłady lub zimne okłady, delikatne ćwiczenia i krótkotrwałe stosowanie odpowiednio dobranego leku przeciwbólowego [1].
• Drętwienie lub osłabienie kończyn, zaburzenia równowagi, problemy z mówieniem albo połykaniem wymagają pilnej oceny medycznej [3].

Więcej informacji o możliwych przyczynach dolegliwości i metodach leczenia bólu znajdziesz w powiązanym poradniku Medicept.

Dolegliwość może ujawnić się krótko po jeździe samochodem z otwartym oknem, spaniu przy otwartym oknie albo długim przebywaniu pod nawiewem, niekiedy dopiero w ciągu kolejnych godzin. Granica 24 godzin nie stanowi jednak kryterium rozpoznania. Chłód może prowokować ochronne napięcie mięśniowe, ale trzeba uwzględnić również przeciążenie lub wymuszoną pozycję głowy. Przewianie szyi nie oznacza automatycznie stanu zapalnego nerwów zlokalizowanych w tej okolicy.

Zimny wiatr obniża temperaturę odsłoniętej skóry i może nasilać miejscowy dyskomfort, dlatego szalik lub odzież osłaniająca szyję pomaga ograniczyć dalsze wychładzanie. Nie oznacza to jednak, że zimno wywołało przeziębienie albo inną infekcję. Objawy przeziębienia są skutkiem zakażenia wirusami układu oddechowego [4]. Nie ma również wiarygodnych danych, które pozwalałyby stwierdzić, że najwięcej przypadków potocznie nazywanego przewiania szyi występuje wczesną wiosną i jesienią.

Czy węzły chłonne można przewiać? Nie. Gdy w obrębie szyi dochodzi do ich powiększenia, zwykle jest to reakcja na infekcję gardła, migdałków lub ucha. Zmiana może dotyczyć jednej strony szyi i współwystępować z bólem gardła, kaszlem albo gorączką [2].

Jeśli węzły rosną, są twarde lub nieruchome, znajdują się przy obojczyku albo towarzyszą im nocne poty, należy zgłosić się do lekarza [2]. Są to objawy wskazujące na inną jednostkę chorobową.

W redukcji bólu mogą pomóc leki przeciwbólowe, takie jak paracetamol, albo niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), na przykład ibuprofen. Dostępny jest również ibuprofen w żelu do stosowania miejscowego [1]. Preparaty należy stosować zgodnie z ulotką i możliwie krótko. Ibuprofen nie jest odpowiedni dla każdego, między innymi przy niektórych chorobach żołądka, nerek i serca oraz w ciąży; może też wchodzić w interakcje [5]. Wątpliwości warto omówić z farmaceutą lub lekarzem.

Kapsaicyna działa przeciwbólowo innym mechanizmem niż NLPZ i nie jest typowym lekiem przeciwzapalnym. Stosuje się ją przede wszystkim w wybranych rodzajach bólu przewlekłego, między innymi neuropatycznego, a nie rutynowo w świeżym bólu szyi. Może powodować pieczenie i podrażnienie skóry[10].

Jeżeli przewianie szyi powraca, fizjoterapeuta może dobrać terapię manualną i ćwiczenia do indywidualnych potrzeb pacjenta. Kompleksowe podejście obejmuje ergonomię i ocenę podrażnienia nerwu szyi. Celem jest zmniejszyć ból, przywrócić ruch i zapobiegać przyszłym urazom, a nie mechanicznie rozbić przykurcz mięśni.

Konsultacja jest wskazana, gdy objawy przewiania nie zaczynają ustępować w ciągu kilku dni, uniemożliwiają zwykłe czynności albo pojawiają się po urazie. Jeśli stan nie wymaga pilnej pomocy, objawy i dalsze postępowanie można omówić podczas konsultacji z lekarzem online. Szczegółowy wywiad i badanie pomagają odróżnić przeciążenie od rozwoju stanu zapalnego lub podrażnienia nerwu. W ciężkich przypadkach szybka reakcja jest szczególnie ważna: pilnej pomocy wymagają nowe objawy neurologiczne, takie jak drętwienie lub osłabienie kończyn, niezgrabność dłoni, problemy z chodzeniem, zawroty głowy z zaburzeniami równowagi, zaburzenia mowy lub połykania oraz problemy z oddawaniem moczu [3]. W takiej sytuacji nie należy czekać na samoistną poprawę. Gorączka, dreszcze, znaczny obrzęk szyi, bardzo silny ból głowy, sztywność karku z ciężkim samopoczuciem, trudności w oddychaniu lub połykaniu również nie powinny być traktowane jako zwykłe przewianie szyi.