Nimesil – na co stosuje się lek, jak go dawkować i jakie ma skutki uboczne?

[1].

Artykuł wyjaśnia, Nimesil na co może zostać zalecony, jak wygląda Nimesil dawkowanie, w jaki sposób przygotować granulat do sporządzania zawiesiny doustnej oraz jakie przeciwwskazania, interakcje i działania niepożądane należy znać. Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują zaleceń lekarza ani ulotki dołączonej do opakowania.

• Lek Nimesil zawiera 100 mg nimesulidu w jednej saszetce i ma postać granulatu do sporządzania zawiesiny doustnej.
• Aktualne wskazania produktu leczniczego to leczenie ostrego bólu i pierwotnego bolesnego miesiączkowania; nie jest to lek do przewlekłego leczenia bólu.
• U dorosłych zwykle stosuje się 100 mg dwa razy na dobę po posiłkach, możliwie krótko i nie dłużej niż 15 dni w jednym cyklu leczenia [1].
• Leku nie należy łączyć samodzielnie z innymi NLPZ ani innymi lekami przeciwbólowymi. Trzeba też zgłosić lekarzowi wszystkie przyjmowane preparaty.
• Objawy mogące świadczyć o uszkodzeniu wątroby, krwawieniu z przewodu pokarmowego albo ciężkiej reakcji alergicznej to działania niepożądane wymagające odstawienia leku i pilnego kontaktu z lekarzem [1].

Wybór między nimesulidem a innym NLPZ, takim jak Ibuprofen Hasco, powinien uwzględniać wskazanie, choroby współistniejące i przyjmowane leki. Więcej materiałów o bezpiecznym stosowaniu preparatów zawiera poradnik leków.

• leki
• poradnik leków
• receptę online
• Czy hydroksyzyna obniża ciśnienie?
• Czy lek Erdomed to jest antybiotyk?
• Neurovit – na co pomaga?
• Odpłatność za leki – co oznaczają poszczególne symbole na recepcie?
• Odrobaczanie ludzi – kiedy i czy warto? Skutki uboczne
• Paracetamol a alkohol – czy można mieszać?

Lek Nimesil należy do grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych. Nimesulid hamuje aktywność cyklooksygenazy – enzymu uczestniczącego w syntezie prostaglandyn, czyli związków biorących udział m.in. w powstawaniu bólu, gorączki i reakcji zapalnej. W rezultacie ten lek przeciwbólowy wykazuje także działanie przeciwgorączkowe [1].

Po podaniu doustnym nimesulid dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego. Charakterystyka produktu leczniczego podaje, że po pojedynczej dawce 100 mg maksymalne stężenie w osoczu występuje po około 2–3 godzinach. Nie oznacza to jednak, że u każdej osoby ulga pojawi się w tym samym czasie ani że preparat będzie odpowiedni dla każdego rodzaju bólu [1]. Działanie Nimesilu zaczyna się w ciągu 15 minut po przyjęciu.

Ważne jest rozróżnienie między działaniem objawowym a leczeniem przyczyny dolegliwości. Nimesil może zmniejszyć ból i towarzyszącą mu reakcję zapalną, ale nie usuwa np. zakażenia zęba, urazu wymagającego zaopatrzenia ani innej choroby będącej źródłem objawów. Nie powinno się automatycznie traktować go jako pierwszego wyboru w leczeniu silnego bólu. W przypadku bólu stomatologicznego decyzja, kiedy sięgnąć po antybiotyk na ból zęba, wymaga oceny dentystycznej – sam ból nie jest wskazaniem do antybiotykoterapii.

Zgodnie z aktualną Charakterystyką Produktu Leczniczego lek Nimesil ma dwa wskazania: leczenie ostrego bólu oraz pierwotnego bolesnego miesiączkowania. Nimesulid należy przepisywać wyłącznie jako lek drugiego rzutu. Lekarz przed zastosowaniem ocenia indywidualne czynniki ryzyka, zwłaszcza dotyczące wątroby, nerek, serca i przewodu pokarmowego [1].

Ostry ból ma nagły początek i ograniczony czas trwania. Samo wskazanie nie oznacza, że lek nadaje się do każdej dolegliwości, takiej jak ból głowy, mięśni, stawów czy zęba. Wdrożenie leczenia objawowego zależy od rozpoznania, nasilenia bólu, wcześniejszej odpowiedzi na inne leki oraz przeciwwskazań. Nimesil nie jest obecnie wskazany do długotrwałego, objawowego leczenia bolesnej choroby zwyrodnieniowej stawów. EMA ograniczyła zastosowanie ogólnoustrojowego nimesulidu do ostrego bólu i pierwotnego bolesnego miesiączkowania z powodu ryzyka uszkodzenia wątroby podczas dłuższej terapii [2].

Jedna saszetka zawiera 100 mg nimesulidu. Pozostałe składniki to sacharoza, aromat pomarańczowy, bezwodny kwas cytrynowy, maltodekstryna oraz makrogolu eter cetostearylowy. Lek Nimesil ma postać jasnożółtego granulatu do sporządzania zawiesiny doustnej. Według ulotki opakowania mogą zawierać 9, 15 albo 30 saszetek [3].

Produkt zawiera sacharozę. Należy to uwzględnić u osób z cukrzycą oraz stosujących dietę ubogokaloryczną. Pacjenci z dziedziczną nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy albo niedoborem sacharazy-izomaltazy nie powinni przyjmować produktu leczniczego Nimesil [1].

Granulat do sporządzania zawiesiny jest doustną postacią farmaceutyczną; po przyjęciu nimesulid działa ogólnoustrojowo, a nie wyłącznie miejscowo.

1. Zawartość saszetki należy rozpuścić w odpowiedniej ilości wody, zaleca się rozpuszczenie granulatu w 100 ml wody.
2. Granulat do sporządzania zawiesiny doustnej trzeba dokładnie wymieszać z wodą.
3. Przygotowany preparat należy przyjąć po posiłku, zgodnie z zaleceniem lekarza.
4. Nie należy przyjmować podwójnej dawki w celu uzupełnienia dawki pominiętej.

Granulat do sporządzania zawiesiny doustnej nie jest przeznaczony do połykania na sucho. Podczas stosowania leku nie należy zwiększać dawki ani wydłużać leczenia samodzielnie. Jeśli lek przeciwbólowy nie zapewnia spodziewanego złagodzenia objawów, leczenie należy przerwać i skonsultować dalsze postępowanie, zamiast dodawać kolejny preparat z grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych [1].

Po przedawkowaniu niesteroidowych leków przeciwzapalnych mogą wystąpić senność, nudności, wymioty i ból w nadbrzuszu. Rzadziej opisywano krwawienie z przewodu pokarmowego, nadciśnienie tętnicze, ostrą niewydolność nerek, zaburzenia oddychania lub śpiączkę. Nie istnieje swoiste antidotum na nimesulid, dlatego wdrożenie leczenia objawowego i podtrzymującego wymaga decyzji personelu medycznego [1].

W przypadku przyjęcia większej dawki niż zalecona należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, ośrodkiem informacji toksykologicznej albo numerem alarmowym, zwłaszcza gdy pojawiają się objawy. Nie powinno się samodzielnie wywoływać wymiotów. W placówce medycznej należy monitorować czynność wątroby i nerek. Opakowanie leku oraz informacja o liczbie przyjętych saszetek ułatwią ocenę sytuacji.

Przeciwwskazania do stosowania obejmują nadwrażliwość na nimesulid lub składniki preparatu oraz reakcje, takie jak skurcz oskrzeli, nieżyt nosa czy pokrzywka, po zastosowaniu kwasu acetylosalicylowego albo innych niesteroidowych leków przeciwzapalnych. Leku nie stosuje się także po wcześniejszej reakcji wątrobowej wywołanej nimesulidem, przy zaburzeniach czynności wątroby ani podczas przyjmowania innych substancji mogących uszkadzać wątrobę [1].

Do przeciwwskazań należą również czynna choroba wrzodowa żołądka lub dwunastnicy, nawracające owrzodzenia przewodu pokarmowego albo krwawienia w wywiadzie, krwawienie do mózgu, inne czynne krwawienie, niedostateczna krzepliwość krwi i ciężkie zaburzenia krzepnięcia. Produktu nie należy stosować przy ciężkiej niewydolności serca, ciężkich zaburzeniach czynności nerek, u dzieci poniżej 12. roku życia, podczas gorączki lub objawów grypopodobnych, w trzecim trymestrze ciąży ani w okresie karmienia piersią [1].

Ostrożność jest potrzebna u osób starszych oraz pacjentów z chorobą Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego, przebytym owrzodzeniem lub krwawieniem z przewodu pokarmowego. Krwawienie, owrzodzenie albo perforacja żołądka czy jelit mogą wystąpić w każdym momencie leczenia, również bez wcześniejszych objawów ostrzegawczych [1].

Kontroli wymagają także pacjenci z nadciśnieniem tętniczym, łagodną lub umiarkowaną zastoinową niewydolnością serca, chorobą niedokrwienną serca, chorobą tętnic obwodowych albo czynnikami ryzyka sercowo-naczyniowego. Niektóre NLPZ, zwłaszcza używane długo i w dużych dawkach, mogą być związane z niewielkim zwiększeniem ryzyka zawału serca lub udaru. Nimesil nie zastępuje kwasu acetylosalicylowego w profilaktyce chorób układu krążenia [1].

Przed rozpoczęciem stosowania leku Nimesil trzeba przekazać lekarzowi pełną listę leków, suplementów i preparatów roślinnych. Dotyczy to zwłaszcza innych NLPZ, w tym selektywnych inhibitorów COX-2, a także innych leków przeciwbólowych. Równoczesne stosowanie różnych preparatów z grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych nie jest zalecane, ponieważ może zwiększać ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego, nerek i układu krążenia [1].

Szczególnej oceny wymagają leki przeciwzakrzepowe, np. warfaryna, leki przeciwpłytkowe, w tym kwas acetylosalicylowy, doustne kortykosteroidy oraz selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny. Takie połączenia mogą zwiększać ryzyko choroby wrzodowej lub krwawienia z przewodu pokarmowego [1].

Interakcje mogą dotyczyć również leków moczopędnych, inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II, litu, metotreksatu oraz cyklosporyny. U wybranych pacjentów konieczne może być kontrolowanie czynności nerek, nawodnienia, parametrów krzepnięcia albo stężenia leku. Preparaty roślinne także nie są obojętne farmakologicznie – przykładem są liczne interakcje opisane w materiale Kiedy dziurawiec może być niebezpieczny?

Jak każdy produkt leczniczy Nimesil może powodować działania niepożądane, choć nie występują one u każdej osoby. Częste działania niepożądane to biegunka, nudności, wymioty oraz zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych. Niezbyt często zgłaszano m.in. zawroty głowy, nadciśnienie tętnicze, duszność, zaparcia, wzdęcia, zapalenie błony śluzowej żołądka, krwawienie z przewodu pokarmowego, owrzodzenia i perforacje żołądka lub dwunastnicy, świąd, wysypkę i obrzęki [1].

Rzadkie działania niepożądane obejmują m.in. nadwrażliwość, krwawienia, bolesne oddawanie moczu, krwiomocz i zatrzymanie moczu. Bardzo rzadkie działania niepożądane to niewydolność nerek, śródmiąższowe zapalenie nerek, anafilaksja, ciężkie skórne reakcje alergiczne, zapalenie wątroby, żółtaczka i cholestaza. Wśród bardzo rzadkich reakcji skórnych wymieniono zespół Stevensa-Johnsona oraz toksyczną nekrolizę naskórka [1].

Należy przerwać leczenie i niezwłocznie skonsultować się z lekarzem, jeśli pojawią się utrata apetytu, utrzymujące się nudności lub wymioty, bóle brzucha, wyraźne zmęczenie, ciemne zabarwienie moczu albo nieprawidłowe wyniki badań wątroby. Takie działania niepożądane mogą wskazywać na zaburzenia wątroby, które opisywano nawet po krótkotrwałym stosowaniu nimesulidu [1].

Pilnej pomocy wymagają również krwawe wymioty, smoliste stolce, omdlenie, silny ból brzucha, nagła duszność, obrzęk twarzy lub gardła, rozległa wysypka, pęcherze albo zmiany na błonach śluzowych. Te działania niepożądane mogą zagrażać zdrowiu. W przypadku krwawienia lub owrzodzenia przewodu pokarmowego Nimesil należy bezzwłocznie odstawić. Jeśli pojawią się zawroty głowy, zaburzenia równowagi lub senność, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn [1].

W pierwszym i drugim trymestrze ciąży produktu leczniczego Nimesil nie należy stosować, chyba że lekarz uzna to za bezwzględnie konieczne. Od 20. tygodnia ciąży stosowanie inhibitorów syntezy prostaglandyn może wiązać się m.in. z zaburzeniami czynności nerek płodu i małowodziem. W trzecim trymestrze ciąży lek jest przeciwwskazany [1].

Karmienie piersią również stanowi przeciwwskazanie. Nie wiadomo, czy nimesulid przenika do mleka kobiecego. Lek może ponadto mieć negatywny wpływ na płodność kobiet, dlatego nie jest zalecany osobom planującym ciążę; przy trudnościach z zajściem w ciążę lekarz może rozważyć jego odstawienie [1].