Prestarium

• Prestarium zawiera peryndopryl, inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE). Tabletki powlekane mają moc 2,5 mg, 5 mg lub 10 mg.[5][1][2]

• Lek stosuje się przy nadciśnieniu i w określonych sytuacjach stabilnej choroby wieńcowej; Prestarium 2,5 mg i 5 mg także w objawowej niewydolności serca.[5][1][2]

• Kontrola leczenia obejmuje ciśnienie, tolerancję, czynność nerek i stężenie potasu.[1]

• Zgłoś inne leki, preparaty potasu, odwodnienie i planowaną ciążę. Mogą zmieniać bezpieczeństwo terapii.[1]

• Obrzęk twarzy lub gardła, zaburzenia oddychania, silne zawroty głowy lub omdlenie wymagają przerwania przyjmowania leku i niezwłocznej pomocy medycznej.[4]

Substancją czynną leku Prestarium jest peryndopryl w postaci soli argininowej. Należy do grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE) i rozszerza naczynia krwionośne, ułatwiając sercu przepompowywanie krwi.[4]

Peryndopryl hamuje przekształcanie angiotensyny I w angiotensynę II, która zwęża naczynia. Zmniejsza też wydzielanie aldosteronu. Ten mechanizm wiąże działanie obniżające ciśnienie z potrzebą kontroli potasu i czynności nerek.[1]

Tabletki powlekane 2,5 mg, 5 mg i 10 mg stosuje się w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz w celu zmniejszenia ryzyka incydentów sercowych u pacjentów ze stabilną chorobą wieńcową, którzy przebyli zawał lub rewaskularyzację. Prestarium 2,5 mg i 5 mg mają dodatkowo wskazanie do leczenia objawowej niewydolności serca. Właściwy preparat i schemat dobiera lekarz; nie przeliczaj samodzielnie różnych soli peryndoprylu.[1][2][5]

Stosowanie peryndoprylu u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat nie jest zalecane.[4]

Prestarium a Co-Prestarium

Co-Prestarium zawiera dwa składniki: peryndopryl i amlodypinę. Podaj lekarzowi dokładną nazwę preparatu, ponieważ nie jest to tylko inna moc jednoskładnikowego Prestarium.[3]

Przeczytaj także: leczenie nadciśnienia tętniczego.

Domowe pomiary pomagają zestawić wartości ciśnienia z dolegliwościami, takimi jak zawroty głowy, osłabienie czy uczucie omdlewania. Przygotuj zapis pomiarów wraz z datami i informacją o objawach.

Peryndopryl może wpływać na czynność nerek i stężenie potasu. Znaczenie mają posiadane wyniki kreatyniny, wskaźnika filtracji nerkowej oraz potasu. Zakres i terminy kolejnych badań lekarz dobiera do stanu zdrowia i przebiegu leczenia.[1]

W trakcie leczenia możliwe jest zwiększenie stężenia kreatyniny lub mocznika. Zmiany wyników pokaż lekarzowi, który oceni je razem z wcześniejszymi wartościami, nawodnieniem i pozostałymi lekami.[1]

Zgłoś niedawną biegunkę, wymioty lub odwodnienie. Utrata płynów, zwłaszcza przy lekach moczopędnych, może zwiększyć ryzyko nadmiernego spadku ciśnienia.[1]

Leczenie niewydolności serca a kontrola ciśnienia

Prestarium 5 mg stosuje się zarówno w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi, jak i objawowej niewydolności serca. Powód stosowania ma znaczenie przy ocenie dawki leku Prestarium 5 mg. Przy nadciśnieniu możesz nie odczuwać poprawy, ponieważ choroba często nie daje zauważalnych objawów. Wyniki pomiarów ciśnienia tętniczego pomagają ocenić jego kontrolę. [1] [6]

Niektóre zmiany bezpieczeństwa leczenia widać dopiero w wynikach: zwiększenie stężenia mocznika, podwyższenie potasu czy zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych wymagają oceny lekarza. Zaburzenia nerek lub choroby serca zgłoś także wtedy, gdy aktualnie nie odczuwasz nowych dolegliwości. [4]

Istotnym elementem kwalifikacji jest wywiad dotyczący wcześniejszych reakcji po inhibitorach ACE. Przeciwwskazaniem jest m.in. nadwrażliwość na peryndopryl, składniki produktu lub inne inhibitory ACE, a także przebyty obrzęk naczynioruchowy związany z wcześniejszym stosowaniem tej grupy leków oraz wrodzony lub idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy.[1]

Przeciwwskazaniem jest także znaczne obustronne zwężenie tętnic nerkowych lub zwężenie tętnicy zaopatrującej jedyną nerkę. Jednoczesne stosowanie aliskirenu jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą albo zaburzeniem czynności nerek z GFR poniżej 60 ml/min/1,73 m².[1]

Jeśli pacjent jest dializowany, poddawany hemofiltracji, aferezie LDL lub innej metodzie leczenia pozaustrojowego, powinien dokładnie powiedzieć o tym lekarzowi. Niektóre metody powodujące kontakt krwi z określonymi powierzchniami są przy inhibitorach ACE przeciwwskazane lub wiążą się z ryzykiem poważnych reakcji.[1]

Prestarium 2,5 mg, 5 mg i 10 mg zawierają laktozę. Nie powinni ich stosować pacjenci z rzadką dziedziczną nietolerancją galaktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy i galaktozy lub brakiem laktazy.[1][2][5]

Planowany zabieg operacyjny lub znieczulenie także należy zgłosić lekarzowi prowadzącemu i zespołowi wykonującemu zabieg, aby odpowiednio zaplanować postępowanie.[1]

Powiedz lekarzowi także o chorobach wątroby, cukrzycy, chorobach tkanki łącznej, zwężeniu zastawki aortalnej i planowanym odczulaniu na jad pszczół lub os.[4]

Podczas konsultacji trzeba podać pełną listę leków na receptę, preparatów dostępnych bez recepty oraz suplementów. Szczególne znaczenie mają preparaty potasu, zamienniki soli kuchennej zawierające potas i leki oszczędzające potas, w tym określone leki moczopędne, ponieważ mogą zwiększać ryzyko hiperkaliemii. Ryzyko zależy również od czynności nerek i innych chorób pacjenta.[1]

Niesteroidowe leki przeciwzapalne, w tym duże dawki kwasu acetylosalicylowego, mogą osłabiać efekt obniżenia ciśnienia tętniczego przez inhibitory ACE. Jednoczesne stosowanie może także zwiększyć ryzyko pogorszenia czynności nerek i podwyższenia stężenia potasu, zwłaszcza u osób już mających zaburzenia czynności nerek.[1]

Należy również zgłosić stosowanie sakubitrylu z walsartanem. Jednoczesne stosowanie tego produktu z peryndoprylem jest przeciwwskazane z powodu zwiększonego ryzyka obrzęku naczynioruchowego, dlatego ewentualne przejście pomiędzy terapiami musi zostać zaplanowane medycznie.[1]

Zgłoś również sartany — leki z grupy antagonistów receptora angiotensyny II — oraz lit, trimetoprim lub kotrimoksazol, leki immunosupresyjne i leki przeciwcukrzycowe. Racekadotryl, gliptyny oraz inhibitory mTOR mogą zwiększać ryzyko obrzęku naczynioruchowego. Nie odstawiaj tych leków samodzielnie — lekarz oceni całe połączenie.[4]

Trójcykliczne leki przeciwdepresyjne, leki przeciwpsychotyczne oraz środki znieczulające mogą dodatkowo obniżać ciśnienie przy inhibitorze ACE. Podaj je lekarzowi niezależnie od tego, z jakiego powodu są stosowane.[1]

Informacje o innym leku stosowanym przy nadciśnieniu znajdziesz na stronie Nebilet. Nie zamieniaj ani nie dołączaj leków na ciśnienie bez porozumienia z lekarzem.

W rozmowie z lekarzem warto określić, czy po rozpoczęciu albo w trakcie stosowania Prestarium pojawiły się kaszel, zawroty głowy, osłabienie, dolegliwości pokarmowe lub inne nowe objawy. W dokumentacji peryndoprylu do częściej obserwowanych działań niepożądanych należą m.in. zawroty głowy, niedociśnienie, kaszel, duszność, ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka, zaparcie oraz osłabienie.[1], [4]

Suchy, uporczywy kaszel może występować podczas leczenia inhibitorami ACE i jest jednym z elementów branych pod uwagę w diagnostyce różnicowej. Sam jego charakter nie przesądza jednak o przyczynie u konkretnej osoby i nie jest podstawą do samodzielnego odstawienia ani zamiany leku.[1]

Jeżeli występują zawroty głowy lub osłabienie związane z niskim ciśnieniem, zdolność prowadzenia pojazdów może być zaburzona. Zrezygnuj z prowadzenia, gdy objawy utrudniają bezpieczne kierowanie.[4]

Uczucie mrowienia, kurcze mięśni czy uczucie osłabienia także warto zgłosić podczas kontroli. Nowe kołatanie serca wymaga oceny, a jeśli towarzyszą mu ból w klatce piersiowej, omdlenie lub duszność — pilnej pomocy opisanej poniżej. [4]

Przerwij przyjmowanie Prestarium i niezwłocznie skontaktuj się z lekarzem, jeżeli wystąpi którykolwiek z poniższych objawów:[4]

• obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła, trudności w oddychaniu lub połykaniu;

• silne zawroty głowy albo omdlenie spowodowane niskim ciśnieniem;

• niezwykle szybkie lub nieregularne bicie serca, ból w klatce piersiowej, nagły świszczący oddech lub duszność, mogące wskazywać na skurcz oskrzeli;

• nagłe osłabienie ręki lub nogi albo trudności z mówieniem;

• silny ból w nadbrzuszu promieniujący do pleców z bardzo złym samopoczuciem, zażółcenie skóry lub oczu, albo wysypka zaczynająca się czerwonymi swędzącymi plamami na twarzy lub kończynach.

Przy trudnościach z oddychaniem, utracie przytomności, bólu sugerującym zawał lub objawach udaru wezwij natychmiast pomoc pod 112 lub 999. Nie czekaj na rutynową teleporadę.[4]

Plany ciąży należy omówić z lekarzem odpowiednio wcześnie. Stosowanie inhibitorów ACE w pierwszym trymestrze ciąży nie jest zalecane, natomiast w drugim i trzecim trymestrze jest przeciwwskazane.[1]

Po rozpoznaniu ciąży należy natychmiast przerwać leczenie inhibitorem ACE i skontaktować się z lekarzem w sprawie odpowiedniej alternatywy. Jest to sytuacja wymagająca szybkiego kontaktu medycznego, a nie oczekiwania na rutynowe przedłużenie dotychczasowej terapii. Nie należy samodzielnie wybierać innego leku przeciwnadciśnieniowego.[1]

Prestarium 2,5 mg, 5 mg i 10 mg nie są zalecane podczas karmienia piersią, szczególnie w przypadku karmienia noworodka lub wcześniaka.[1][2][5]

Do oceny ciągłości terapii warto przygotować:

• dokładną nazwę i moc aktualnie stosowanego preparatu oraz wcześniejsze zalecenie dotyczące leczenia;

• zapis ostatnich domowych pomiarów ciśnienia i tętna, jeżeli były wykonywane;

• informację o nowych objawach, zawrotach głowy, omdleniach, kaszlu, osłabieniu i dolegliwościach pokarmowych oraz o czasie ich wystąpienia;

• posiadane aktualne wyniki dotyczące czynności nerek i stężenia potasu;

• pełną listę leków, suplementów i preparatów dostępnych bez recepty, w tym NLPZ, preparatów potasu, zamienników soli z potasem oraz leków moczopędnych;

• informację o chorobach nerek, dializach lub innych metodach leczenia pozaustrojowego, cukrzycy, wcześniejszym obrzęku naczynioruchowym, ciąży, planowaniu ciąży lub karmieniu piersią;

• informację o planowanym zabiegu operacyjnym lub znieczuleniu.

Zakres potrzebnych badań lekarz dobiera do aktualnego problemu, historii leczenia i dostępnej dokumentacji.