Nebilet

Chcesz omówić kontynuację lub zasadność stosowania Nebiletu? Możesz rozpocząć prywatną konsultację w Medicept w ścieżce recepta online. Lekarz może wystawić e-receptę wyłącznie wtedy, gdy po konsultacji uzna to za medycznie zasadne.

• Nebilet występuje w postaci tabletek 5 mg i zawiera 5 mg nebiwololu w jednej tabletce. Tabletka ma skrzyżowane rowki i zgodnie z ChPL może być podzielona na cztery równe części. [1]
• Wskazania z aktualnej ChPL obejmują leczenie pierwotnego nadciśnienia tętniczego oraz leczenie stabilnej, łagodnej i umiarkowanej przewlekłej niewydolności serca jako uzupełnienie standardowej terapii u pacjentów w wieku co najmniej 70 lat. [1]
• Nebiwolol jest wybiórczym beta-adrenolitykiem. Powoduje zmniejszenie częstotliwości rytmu serca i obniżenie ciśnienia tętniczego, a także wykazuje łagodne działanie rozszerzające naczynia krwionośne związane ze szlakiem L-arginina/tlenek azotu. [1]
• Nebilet 5 mg ma kategorię dostępności Rp, czyli jest lekiem wydawanym na receptę. Oficjalne oznakowanie przewiduje opakowania po 7 lub 28 tabletek, przy czym nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. [1][3]
• Stosowanie preparatu wymaga uwzględnienia m.in. rytmu serca, ciśnienia tętniczego, chorób współistniejących, innych leków oraz czynności nerek i wątroby. Nie należy samodzielnie rozpoczynać, zmieniać ani nagle przerywać leczenia. [1][2]

Lek Nebilet zawiera nebiwolol, należący do beta-adrenolityków. Lek działa jako selektywny beta-1-bloker. Jest stosowany m.in. w leczeniu pierwotnego nadciśnienia tętniczego, a także stabilnej łagodnej lub umiarkowanej przewlekłej niewydolności serca jako uzupełnienie standardowego leczenia u pacjentów w wieku co najmniej 70 lat. [1][2]

Nebilet jest produktem leczniczym do stosowania doustnego, zawierającym nebiwolol. Substancja czynna ogranicza wpływ pobudzenia receptorów beta-adrenergicznych na układ sercowo-naczyniowy. W praktyce farmakodynamicznej prowadzi to między innymi do zwolnienia czynności serca i obniżenia ciśnienia tętniczego. ChPL wskazuje również na łagodne rozszerzenie naczyń krwionośnych zależne od przemian L-argininy i tlenku azotu. [1]

Nebilet 5 mg jest tabletką z rowkami dzielącymi. Informacja o możliwości podziału na cztery równe części ma znaczenie dla schematów opisanych w dokumentacji produktu, ale nie powinna być traktowana jako instrukcja samodzielnego ustalania dawki. Dobór dawki i ewentualna konieczność dostosowania dawkowania należą do lekarza. [1]

W przewlekłej niewydolności serca leczenie lekiem Nebilet dotyczy pacjentów w stanie stabilnym. Ostra niewydolność serca, wstrząs kardiogenny lub epizod dekompensacji wymagający dożylnego leczenia inotropowego należą do przeciwwskazań. W trakcie terapii może również dojść do nasilenia objawów niewydolności serca, co wymaga oceny lekarskiej. [1][2]

Zgodnie z aktualną ChPL Nebilet może być rozważany w leczeniu pierwotnego nadciśnienia tętniczego. Drugim wskazaniem jest stabilna łagodna lub umiarkowana przewlekła niewydolność serca u pacjentów w podeszłym wieku, od 70. roku życia, jako uzupełnienie standardowego leczenia. [1]

W przypadku nadciśnienia tętniczego działanie związane z obniżeniem ciśnienia tętniczego staje się według ChPL widoczne zwykle po 1–2 tygodniach, a w rzadkich przypadkach optymalny efekt przeciwnadciśnieniowy uzyskuje się po 4 tygodniach. Nie jest to obietnica skuteczności stosowania preparatu u konkretnej osoby. [1]

W przypadku przewlekłej niewydolności serca rozpoczęciem leczenia powinien kierować doświadczony lekarz. ChPL wskazuje, że przed rozpoczęciem terapii pacjent powinien pozostawać w stanie stabilnym, bez ostrej niewydolności serca przez sześć tygodni. Ocena obejmuje także dotychczasową standardową terapię i tolerancję leków. [1]

W przebiegu leczenia przewlekłej niewydolności serca ChPL wymaga szczególnej kontroli przy rozpoczęciu terapii i każdej zmianie dawki. Przez co najmniej 2 godziny doświadczony lekarz powinien upewnić się, że stan pacjenta pozostaje stabilny, oceniając między innymi ciśnienie krwi, tętno, zaburzenia przewodzenia oraz ewentualne nasilenie niewydolności serca. [1] W leczeniu nadciśnienia tętniczego pomiary ciśnienia i ocena rytmu serca pomagają lekarzowi ocenić odpowiedź na leczenie, jednak same wyniki domowych pomiarów nie są podstawą do samodzielnej zmiany dawki.

Z klinicznego punktu widzenia zmniejszenie częstotliwości rytmu serca jest oczekiwanym elementem działania beta-adrenolitycznego, ale nadmierne spowolnienie czynności serca może wymagać oceny. ChPL wskazuje, że przy tętnie spoczynkowym poniżej 50–55 skurczów na minutę i (lub) objawach związanych z bradykardią dawka wymaga ponownej oceny przez lekarza. [1] Podobnie objawowe niedociśnienie tętnicze, zaostrzenie niewydolności serca lub nowe zaburzenia przewodzenia są sygnałami do kontaktu z lekarzem.

Nebilet jest przeciwwskazany m.in. przy bloku przedsionkowo-komorowym II lub III stopnia u pacjentów bez wszczepionego stymulatora; przy bloku I stopnia ChPL zaleca zachowanie ostrożności. Oceny wymaga również nadmierne zwolnienie rytmu serca, ponieważ działanie beta-adrenolityczne może prowadzić do bradykardii. [1]

Do przeciwwskazań należą m.in. nadwrażliwość na nebiwolol lub składniki produktu, niewydolność lub zaburzenia czynności wątroby, ostra niewydolność serca, wstrząs kardiogenny albo epizody dekompensacji niewydolności serca wymagające dożylnego leczenia inotropowego. Produkt jest także przeciwwskazany przy zespole chorego węzła zatokowego, bloku przedsionkowo-komorowym II lub III stopnia bez stymulatora, stanach skurczowych oskrzeli lub astmie w wywiadzie, nieleczonym guzie chromochłonnym, kwasicy metabolicznej, bradykardii poniżej 60 skurczów na minutę przed rozpoczęciem leczenia, niedociśnieniu tętniczym ze skurczowym ciśnieniem poniżej 90 mm Hg i ciężkich zaburzeniach krążenia obwodowego. [1]

Szczególną ostrożność zachowuje się m.in. przy zaburzeniach krążenia obwodowego, bloku przedsionkowo-komorowym I stopnia, dławicy Prinzmetala związanej z samoistnym skurczem tętnic wieńcowych, nieleczonej przewlekłej niewydolności serca, cukrzycy, nadczynności tarczycy, przewlekłej obturacyjnej chorobie płuc oraz łuszczycy w wywiadzie. Nebiwolol może maskować objawy hipoglikemii, takie jak tachykardia i kołatanie serca, a beta-adrenolityki mogą również maskować tachykardię w nadczynności tarczycy. Mogą też nasilać reakcje nadwrażliwości. Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, należy zgłosić to lekarzowi, ponieważ Nebilet zawiera laktozę. [1][2]

Przed znieczuleniem należy poinformować anestezjologa o stosowaniu Nebiletu. ChPL opisuje możliwe interakcje leków beta-adrenolitycznych ze środkami stosowanymi podczas znieczulenia ogólnego oraz ryzyko niedociśnienia tętniczego. [1]

Jak każdy lek, Nebilet może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego pacjenta wystąpią. W leczeniu nadciśnienia tętniczego do częstych działań niepożądanych należą ból głowy, zawroty głowy, parestezje, duszność, zaparcie, nudności, biegunka, zmęczenie i obrzęk. [1]

Wśród działań niepożądanych występujących niezbyt często ChPL wymienia m.in. bradykardię, niewydolność serca, zwolnienie przewodzenia przedsionkowo-komorowego lub blok, niedociśnienie tętnicze, chromanie przestankowe lub jego nasilenie, skurcz oskrzeli, zaburzenia widzenia, depresję, zaburzenia snu w postaci koszmarów sennych, niestrawność, wzdęcia, wymioty, świąd, wysypkę rumieniową i zaburzenia funkcji seksualnych. Częste parestezje mogą być odczuwane jako zaburzenia czucia, np. mrowienie. Bardzo rzadko opisano omdlenie i nasilenie objawów łuszczycy. Z nieznaną częstością raportowano m.in. obrzęk naczynioruchowy, nadwrażliwość i pokrzywkę. [1]

W badaniu pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca bradykardia i zawroty głowy należały do najczęściej zgłaszanych działań niepożądanych podczas stosowania nebiwololu. Odnotowywano także nasilenie objawów niewydolności serca, niedociśnienie ortostatyczne i zaburzenia przewodzenia. [1]

Podczas jednoczesnego stosowania Nebiletu z insuliną lub doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi nebiwolol może maskować niektóre objawy hipoglikemii, szczególnie tachykardię i kołatanie serca. ChPL wskazuje także, że beta-adrenolityki mogą zwiększać ryzyko ciężkiej hipoglikemii podczas stosowania pochodnych sulfonylomocznika. [1][2]

Przed konsultacją należy poinformować lekarza o wszystkich lekach stosowanych obecnie, ostatnio oraz planowanych. ChPL zwraca szczególną uwagę na leki przeciwarytmiczne klasy I i III, niektórych antagonistów wapnia, leki przeciwnadciśnieniowe działające ośrodkowo, glikozydy naparstnicy, leki znieczulające, leki przeciwpsychotyczne, przeciwdepresyjne i uspokajające oraz leki adrenomimetyczne. [1]

Jednoczesne stosowanie nebiwololu z insuliną lub doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi może maskować objawy hipoglikemii, a pochodne sulfonylomocznika mogą dodatkowo zwiększać ryzyko ciężkiej hipoglikemii. Baklofen i amifostyna mogą nasilać obniżenie ciśnienia tętniczego. Inhibitory CYP2D6, m.in. paroksetyna, fluoksetyna, tiorydazyna i chinidyna, mogą zwiększać stężenie nebiwololu i ryzyko nadmiernej bradykardii. [1]

ChPL zawiera także informacje o stosowaniu z lekami zobojętniającymi kwasy żołądkowe oraz o wpływie cymetydyny, zaliczanej do leków zmniejszających wydzielanie kwasu żołądkowego. Ulotka wymienia też m.in. amitryptylinę, czyli trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, oraz baklofen, lek zmniejszający napięcie mięśni. Z tego powodu ocena interakcji powinna dotyczyć całej listy leków, a nie tylko preparatów kardiologicznych. [1][2]

W przypadku ciężkich zaburzeń czynności nerek doświadczenie ze stosowaniem nebiwololu w przewlekłej niewydolności serca jest ograniczone, dlatego ChPL nie zaleca stosowania leku Nebilet w tej grupie. Zaburzenia czynności nerek mają także znaczenie przy ocenie terapii nadciśnienia tętniczego i powinny być uwzględnione przez lekarza. [1][2]

U osób starszych stosowanie leku Nebilet wymaga uwzględnienia wieku, wskazania i chorób współistniejących; ChPL zaleca szczególną ostrożność u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym w wieku powyżej 75 lat. W leczeniu przewlekłej niewydolności serca wskazanie obejmuje osoby w wieku co najmniej 70 lat. [1]

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: dane są ograniczone, a stosowanie preparatu u pacjentów z niewydolnością lub zaburzeniem czynności wątroby jest przeciwwskazane. [1]

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: zasady zależą od wskazania. W leczeniu przewlekłej niewydolności serca ChPL nie zaleca stosowania nebiwololu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek ze względu na brak doświadczeń w tej grupie. W nadciśnieniu tętniczym dokumentacja przewiduje niższą dawkę początkową u pacjentów z niewydolnością nerek. [1]

Pacjenci w podeszłym wieku: w leczeniu nadciśnienia tętniczego ChPL opisuje niższą dawkę początkową u osób powyżej 65 lat i zaleca szczególną ostrożność u osób powyżej 75 lat. Wskazanie dotyczące przewlekłej niewydolności serca obejmuje pacjentów w wieku co najmniej 70 lat. [1]

Ciąża: nebiwololu nie należy stosować w okresie ciąży, chyba że jego zastosowanie jest konieczne. ChPL opisuje możliwość niekorzystnego wpływu beta-adrenolityków na przepływ łożyskowy oraz ryzyko działań u płodu i noworodka. Podejrzenie ciąży lub jej planowanie należy zgłosić lekarzowi przed rozpoczęciem leczenia lub w jego trakcie. [1]

Karmienie piersią: kobiety otrzymujące nebiwolol nie powinny karmić piersią, ponieważ nie można wykluczyć ryzyka dla noworodka lub niemowlęcia. [1]

Prowadzenie pojazdów: badania farmakodynamiczne nie wykazały wpływu Nebiletu na czynności psychoruchowe, jednak mogą sporadycznie wystąpić zawroty głowy i zmęczenie. [1]

Kontakt z lekarzem jest potrzebny m.in. w razie wyraźnego spowolnienia czynności serca, objawowego niedociśnienia tętniczego, nowych lub nasilających się objawów niewydolności serca, omdlenia, duszności lub skurczu oskrzeli. Pilnej pomocy wymaga szybko narastający obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła z trudnością w oddychaniu, który może odpowiadać obrzękowi naczynioruchowemu. [1][2]

W razie przypadkowego przedawkowania leku należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub uzyskać pomoc medyczną. Objawy przedawkowania beta-adrenolityków obejmują m.in. bradykardię, niedociśnienie tętnicze, skurcz oskrzeli i ostrą niewydolność serca. [1][2]

Nie należy nagle przerywać leczenia bez decyzji lekarza. W przebiegu leczenia niewydolności serca nagłe odstawienie leku może powodować przejściowe nasilenie objawów niewydolności serca; jeśli przerwanie terapii jest konieczne, sposób zmniejszania dawki ustala lekarz. [1]