Asentra

• Asentra zawiera sertralinę; tabletki powlekane mają moce 50 mg i 100 mg.[1]

• U dorosłych sertralinę stosuje się m.in. w depresji, lęku napadowym, OCD, lęku społecznym i zespole stresu pourazowego (PTSD). U dzieci i młodzieży 6–17 lat zarejestrowane wskazanie dotyczy OCD.[1]

• Pełnego efektu leczenia nie należy oczekiwać natychmiast, a zasadność kontynuacji terapii wymaga okresowej oceny.[1]

• Nagłe przerwanie stosowania sertraliny może prowadzić do objawów odstawienia. Zmiany sposobu leczenia należy uzgadniać z lekarzem.[1]

• Nieodwracalne inhibitory MAO oraz pimozyd należą do przeciwwskazanych połączeń z sertraliną.[1]

• Myśli o zrobieniu sobie krzywdy lub samobójstwie, znaczne pogorszenie stanu psychicznego albo niepokojące zmiany zachowania wymagają szybkiej pomocy medycznej, a nie oczekiwania na rutynowe przedłużenie leczenia.[1][3]

Opisz, jak zmieniły się twój nastrój, lęk, sen i codzienne funkcjonowanie od rozpoczęcia terapii. Powiedz, czy pojawiły się nowe dolegliwości albo niepokojące zmiany zachowania. Znaczenie mają wcześniejsze próby leczenia, przerwy w stosowaniu sertraliny i opieka lekarza prowadzącego.

Asentra nie służy doraźnemu uspokojeniu. Pełny efekt terapii może pojawić się dopiero po kilku tygodniach, a potrzeba dalszego stosowania leku wymaga okresowej oceny. Szczególnie uważnej obserwacji wymagają początek leczenia i okres po zmianie dawki.[1][3]

Jeżeli leczenie dotyczy zaburzeń depresyjnych, szersze informacje o sposobach postępowania znajdziesz tutaj: leczenie depresji. Gdy potrzebna jest pogłębiona ocena psychiatryczna, odpowiednim zakresem świadczenia może być konsultacja z psychiatrą.

Substancją czynną leku Asentra jest sertralina, lek przeciwdepresyjny z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI). Tabletki powlekane Asentra 50 mg i Asentra 100 mg różnią się ilością sertraliny w tabletce. Podaj lekarzowi dokładną moc przepisanego preparatu.[1][3]

Zarejestrowane wskazania u dorosłych obejmują epizody dużej depresji i zapobieganie ich nawrotom, lęk napadowy z agorafobią lub bez niej, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne, zespół lęku społecznego oraz zespół stresu pourazowego.[1]

Nie należy stosować Asentry przy uczuleniu na sertralinę lub którykolwiek składnik preparatu. Nie wolno łączyć jej z pimozydem ani inhibitorami MAO, w tym selegiliną, moklobemidem lub linezolidem. Zgłoś również niedawne leczenie tymi preparatami: zmiana terapii wymaga ustalenia przez lekarza odpowiednich odstępów. Nie odstawiaj samodzielnie innych leków, aby rozpocząć Asentrę.[1][3]

Inne leki przeciwdepresyjne, część opioidów i preparaty z dziurawcem mogą zwiększać ryzyko zespołu serotoninowego. Przed połączeniem ich z Asentrą konieczna jest ocena lekarska. W czasie leczenia nie pij alkoholu ani soku grejpfrutowego.[1][3]

Poinformuj lekarza o przebytych epizodach manii lub hipomanii, padaczce, chorobach wątroby i zaburzeniach rytmu serca. Sertraliny nie należy stosować przy ciężkich zaburzeniach czynności wątroby. Zgłoś również cukrzycę i jaskrę; mogą wymagać dodatkowej oceny lub kontroli podczas leczenia.[1]

Sertralina może mieć znaczenie również dla ryzyka krwawień. Szczególnej uwagi wymaga jednoczesne stosowanie leków wpływających na krzepnięcie lub czynność płytek, w tym leków przeciwzakrzepowych, kwasu acetylosalicylowego i niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ).[1]

W dokumentacji produktu opisano także możliwość hiponatremii, czyli obniżenia stężenia sodu we krwi. Ryzyko może być większe m.in. u osób starszych oraz przyjmujących leki moczopędne. Informację o takich lekach należy przekazać lekarzowi podczas konsultacji.[1]

Ocena kontynuacji terapii obejmuje także to, jak pacjent toleruje sertralinę. Do zgłaszanych działań niepożądanych należą m.in. nudności, biegunka, zaburzenia snu, takie jak bezsenność lub senność, suchość w jamie ustnej oraz zaburzenia czynności seksualnych.[3] Jeżeli objawy są uciążliwe, utrzymują się, nasilają albo pojawiły się po zmianie leczenia, warto dokładnie opisać ich czas wystąpienia i wpływ na codzienne funkcjonowanie.

Zdolność prowadzenia pojazdów podczas leczenia Asentrą

Jeżeli występują zawroty głowy lub senność, nie prowadź pojazdów ani nie obsługuj maszyn do ustąpienia tych objawów. Po rozpoczęciu leczenia poczekaj z takimi czynnościami, aż będziesz wiedzieć, jak reagujesz na lek.[3][4]

Przy myślach o samookaleczeniu lub samobójstwie niezwłocznie skontaktuj się z lekarzem albo zgłoś się do szpitala. Jeśli istnieje bezpośrednie zagrożenie życia, dzwoń pod 112 lub 999.[3][5]

Obrzęk języka lub gardła z trudnościami w oddychaniu może oznaczać ciężką reakcję alergiczną. Wezwij natychmiast pomoc pod 112 lub 999.[4][5]

Natychmiastowego kontaktu medycznego wymagają również objawy mogące wskazywać na ciężkie działanie niepożądane, w szczególności:

• współwystępujące pobudzenie lub splątanie, gorączka, nasilone pocenie się, biegunka i szybkie bicie serca, które mogą odpowiadać zespołowi serotoninowemu;

• napad drgawek;

• objawy epizodu maniakalnego;

• ciężka wysypka skórna z powstawaniem pęcherzy.

• zażółcenie skóry lub białek oczu, które może świadczyć o uszkodzeniu wątroby.

Jeśli wystąpi napad padaczkowy lub epizod maniakalny, sertralinę należy odstawić i natychmiast skontaktować się z lekarzem. Pozostałe wymienione objawy również wymagają natychmiastowego kontaktu, a o dalszym leczeniu decyduje lekarz. Zgłoś także silny niepokój ruchowy uniemożliwiający siedzenie lub stanie w miejscu, zwłaszcza w pierwszych tygodniach terapii.[1][3]

W wieku 6–17 lat wskazaniem zarejestrowanym dla Asentry są wyłącznie zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne (OCD). Nie wykazano skuteczności tego preparatu w dużej depresji u dzieci, a dla wieku poniżej 6 lat brakuje danych.[1]

Leczenie dzieci i młodzieży wymaga szczególnej obserwacji zachowania, myśli samobójczych oraz kontroli wzrostu i rozwoju. Kwalifikację prowadzi lekarz opiekujący się dzieckiem.[1]

Poinformuj lekarza o ciąży, jej planowaniu lub karmieniu piersią. Zgodnie z dokumentacją Asentry stosowanie sertraliny w tych sytuacjach wymaga oceny, czy korzyści przeważają nad ryzykiem. Nie odstawiaj nagle terapii po dodatnim teście ciążowym — skontaktuj się z lekarzem, aby ustalić dalsze postępowanie.[1][3][4]

O leczeniu powinien wiedzieć także lekarz lub położna prowadzący ciążę. Przy stosowaniu pod koniec ciąży znaczenie mają ryzyko krwotoku poporodowego i potrzeba obserwacji noworodka, m.in. z powodu możliwych zaburzeń oddychania. Sertralina przenika do mleka w niewielkich ilościach; decyzja o leczeniu podczas karmienia wymaga indywidualnej oceny.[1][3]

Jeżeli masz dokumentację dotyczącą dotychczasowego leczenia, warto przygotować ją przed konsultacją. Pomocne mogą być w szczególności:

• informacja o wcześniejszym rozpoznaniu i lekarzu prowadzącym;

• dotychczasowe zalecenia lub wypisy medyczne związane z leczeniem;

• informacja, od kiedy stosowana jest Asentra i jaka moc preparatu jest obecnie przyjmowana;

• opis efektów leczenia i zmian objawów w ostatnim czasie;

• informacje o działaniach niepożądanych oraz ich nasileniu;

• pełna lista aktualnie stosowanych leków i preparatów, również dostępnych bez recepty i ziołowych;

• istotne wyniki badań lub inne dokumenty medyczne, jeśli były wykonywane w związku z prowadzonym leczeniem.

Zakres potrzebnych badań lub dalszej diagnostyki lekarz dobiera do aktualnego problemu, wywiadu i przebiegu dotychczasowej terapii. Jeśli informacje możliwe do uzyskania zdalnie nie wystarczą do bezpiecznej decyzji, może zalecić dalszą diagnostykę albo badanie osobiste.

Nie. Elicea jest preparatem zawierającym inną substancję czynną niż Asentra. Różne leki przeciwdepresyjne nie powinny być traktowane jako zamienniki wybierane samodzielnie przez pacjenta, a przechodzenie pomiędzy nimi wymaga indywidualnej oceny lekarskiej. ChPL sertraliny podkreśla potrzebę ostrożności podczas zmiany z innych leków z grupy SSRI i innych leków przeciwdepresyjnych.[1]

Informacje dotyczące drugiego preparatu znajdziesz tutaj: Elicea. O tym, który lek jest odpowiedni w konkretnej sytuacji, decyduje lekarz na podstawie wskazania, przebiegu wcześniejszej terapii, tolerancji i bezpieczeństwa.