Priligy

Przed pierwszym zastosowaniem dapoksetyny konieczne są badanie lekarskie i test pionizacyjny. Dlatego sama konsultacja online może nie wystarczyć do pełnej oceny, czy możesz bezpiecznie rozpocząć leczenie.[1]

Substancja czynna leku Priligy to dapoksetyna. Jest ona selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI). Preparat Priligy występuje w postaci tabletek powlekanych 30 mg i 60 mg. Zarejestrowane wskazanie obejmuje leczenie przedwczesnego wytrysku u dorosłych mężczyzn w wieku od 18 do 64 lat, jeżeli spełnione są kryteria rozpoznania określone w Charakterystyce Produktu Leczniczego.[1]

Priligy nie jest przeznaczony do poprawiania osiągów seksualnych u osoby bez rozpoznanej przedwczesnej ejakulacji. Nie zaleca się go do stałego, codziennego stosowania. O sposobie terapii decyduje lekarz, a moce tabletek nie są wskazówką do samodzielnego wyboru leczenia.[1]

Sam czas do wytrysku nie wystarcza do rozpoznania problemu. Zgodnie z wytycznymi EAU lekarz pyta o stan zdrowia i życie seksualne pacjenta, czas do wytrysku, poczucie kontroli nad nim oraz to, jak problem wpływa na samopoczucie i relację z partnerem lub partnerką. Ważne jest również ustalenie, czy trudności występują od początku życia seksualnego, czy pojawiły się później, a także czy towarzyszą każdemu zbliżeniu, czy tylko określonym sytuacjom.[3]

W przypadku problemu nabytego lekarz powinien zwrócić uwagę również na potencjalną przyczynę. EAU wymienia między innymi zaburzenia erekcji, zapalenie gruczołu krokowego, objawy z dolnych dróg moczowych, lęk oraz nadczynność tarczycy jako sytuacje, w których leczenie przyczyny może mieć pierwszeństwo.[3] Więcej ogólnych informacji o diagnostyce zawiera materiał przedwczesny wytrysk – przyczyny i leczenie.

Przed rozpoczęciem terapii Priligy ChPL wymaga dokładnego badania lekarskiego. Szczególne znaczenie ma wywiad dotyczący wcześniejszych omdleń, zawrotów głowy i reakcji związanych ze zmianą pozycji ciała. Należy również wykonać test pionizacyjny, czyli pomiar ciśnienia krwi i tętna w pozycji na wznak oraz po pionizacji.[1]

Badanie pomaga ocenić skłonność do spadku ciśnienia po wstaniu i omdleń. Jeśli występowały u Ciebie takie reakcje lub potwierdzono je wcześniej, zgłoś je lekarzowi: w tej sytuacji należy unikać leczenia dapoksetyną. Sam formularz nie zastępuje wymaganego badania.[1]

Priligy nie wolno stosować przy uczuleniu na dapoksetynę lub składniki tabletki. Przeciwwskazania obejmują także omdlenia w wywiadzie oraz istotne choroby serca: niewydolność serca, określone zaburzenia przewodzenia, istotną chorobę niedokrwienną i wadę zastawkową. Lek jest przeciwwskazany przy manii lub ciężkiej depresji w wywiadzie oraz umiarkowanych i ciężkich zaburzeniach czynności wątroby.[1]

Inne zaburzenia seksualne, w tym zaburzenia erekcji, wymagają dokładnego zbadania przed rozpoczęciem terapii. Nie powinno się stosować Priligy u pacjentów z zaburzeniami erekcji przyjmujących inhibitory PDE5, ponieważ takie połączenie może obniżać tolerancję ortostatyczną.[1]

Priligy nie należy stosować także u mężczyzn ze współistniejącą depresją lub innymi zaburzeniami psychicznymi, w tym schizofrenią. Dotyczy to aktualnego stanu, niezależnie od pytania o ciężką depresję w przeszłości. Zgłoś objawy i dotychczasowe leczenie; nie przerywaj terapii depresji lub lęku w celu rozpoczęcia dapoksetyny.[1]

Ciężkie zaburzenia czynności nerek sprawiają, że stosowanie Priligy nie jest zalecane; przy łagodnych lub umiarkowanych należy zachować szczególną ostrożność. Tabletki obu mocy zawierają laktozę. Nie powinny ich stosować osoby z rzadką dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.[1]

Podaj lekarzowi pełną listę leków na receptę i bez recepty, suplementów oraz preparatów ziołowych. Z dapoksetyną nie wolno łączyć inhibitorów monoaminooksydazy, tiorydazyny, innych leków o działaniu serotoninergicznym — w tym SSRI, SNRI i trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych — a także m.in. tramadolu, litu, tryptanów, linezolidu i ziela dziurawca zwyczajnego. Przeciwwskazane są też silne inhibitory CYP3A4, np. ketokonazol, itrakonazol lub rytonawir.[1]

Nie odstawiaj samodzielnie leku przeciwdepresyjnego ani innego leku serotoninergicznego tylko po to, aby rozpocząć dapoksetynę. Bezpieczne odstępy pomiędzy określonymi terapiami zależą od stosowanych substancji i powinny być ocenione na podstawie dokumentacji produktu oraz sytuacji klinicznej przez lekarza.

Podczas stosowania leku Priligy unikaj alkoholu: może nasilać zawroty głowy, senność, spowalniać reakcje i zwiększać ryzyko urazu wskutek omdlenia. Nie pij soku grejpfrutowego przez 24 godziny przed zastosowaniem Priligy: może zwiększać stężenie dapoksetyny.[2]

Leki stosowane w leczeniu innych chorób — co zgłosić?

Uwzględnij także niesteroidowe leki przeciwzapalne, np. ibuprofen, i leki przeciwzakrzepowe. Powiedz o środkach na zaburzenia erekcji oraz preparatach stosowanych w leczeniu zakażeń grzybiczych. Poszczególne substancje mają różne ograniczenia w połączeniu z dapoksetyną; dlatego lekarz potrzebuje dokładnych nazw, a nie tylko informacji o leczonej chorobie. [2]

Do bardzo częstych działań niepożądanych opisanych w ulotce należą nudności, ból głowy i zawroty głowy.[2] Mogą wystąpić również inne objawy, dlatego w czasie konsultacji należy uwzględnić wcześniejszą tolerancję leczenia i wszelkie niepokojące reakcje.

Ulotka nakazuje przerwać stosowanie Priligy i natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeżeli wystąpią drgawki, omdlenie lub zawroty głowy po przejściu do pozycji stojącej, zmiany nastroju albo myśli o wyrządzeniu sobie krzywdy.[2] Tego zalecenia nie należy zastępować oczekiwaniem na zwykłą konsultację kontrolną.

Jeżeli doszło do ciężkiego zdarzenia, utraty przytomności, drgawek lub innego stanu powodującego bezpośrednie zagrożenie życia, potrzebna jest natychmiastowa pomoc medyczna — należy zadzwonić pod numer 112 lub 999. Przy zawrotach głowy, senności lub innych objawach pogarszających sprawność nie należy prowadzić pojazdu ani obsługiwać urządzeń, przy których utrata koncentracji mogłaby prowadzić do urazu.[2]

Gdy czujesz, że możesz zemdleć, niezwłocznie połóż się z głową poniżej poziomu tułowia albo usiądź z głową między kolanami i pozostań tak do ustąpienia objawów. Nie wstawaj gwałtownie. Takie działanie ogranicza ryzyko urazu, ale nie zastępuje wskazanego wyżej przerwania leku i kontaktu medycznego. Nie przyjmuj Priligy, jeśli jesteś odwodniony, np. po nasilonym poceniu, gorączce, biegunce lub wymiotach.[1][2]

Priligy nie powinien być traktowany jako terapia automatycznie odnawiana przez nieograniczony czas. Lekarz powinien ocenić korzyści i ryzyko po pierwszych czterech tygodniach leczenia lub co najmniej sześciu dawkach. Przy kontynuacji ocena jest potrzebna przynajmniej co sześć miesięcy. To terminy kontroli, a nie schemat samodzielnego stosowania.[1]

Na kontrolę przygotuj informacje o efektach i tolerancji leczenia, omdleniach lub objawach je poprzedzających, nowych lekach i zmianach stanu zdrowia. Wcześniejsza recepta pomaga odtworzyć historię terapii, ale nie zastępuje oceny aktualnego bezpieczeństwa.