Nasometin

• Nasometin 50 mikrogramów/dawkę odmierzoną to aerozol do nosa zawierający mometazon – kortykosteroid o miejscowym działaniu przeciwzapalnym.

• Nasometin jest stosowany przy alergicznym nieżycie nosa u osób w wieku co najmniej 3 lat, a przy polipach nosa u dorosłych w wieku co najmniej 18 lat.

• Przed oceną leczenia należy poinformować lekarza m.in. o krwawieniach z nosa, niedawnym urazie lub operacji nosa, zakażeniach, gruźlicy i stosowaniu innych kortykosteroidów.

• Uporczywe podrażnienie, niewyraźne widzenie lub inne zaburzenia widzenia oraz nawracające krwawienia z nosa wymagają ponownej oceny.

• Ciężka reakcja nadwrażliwości wymaga przerwania leku i natychmiastowej pomocy medycznej.

Nasometin 50 mikrogramów/dawkę odmierzoną jest zawiesiną w aerozolu do nosa. Jedno rozpylenie zawiera 50 mikrogramów mometazonu furoinianu. Mometazon jest glikokortykosteroidem działającym miejscowo przeciwzapalnie na błonę śluzową nosa.[1]

W alergicznym nieżycie nosa (katarze alergicznym), w tym sezonowym katarze siennym, lek może łagodzić stan zapalny, obrzęk i podrażnienie, a dzięki temu także kichanie, świąd, wydzielinę i uczucie zatkanego nosa. W przypadku polipów nosa działanie przeciwzapalne może ograniczać obrzęk i związane z nim uczucie niedrożności.[2]

Przed konsultacją sprawdź pełną nazwę na opakowaniu. Szczegóły dotyczące rozpoznawania i leczenia alergii omawia materiał: leczenie alergicznego nieżytu nosa.

Jeśli wcześniej stosowałeś inny preparat, np. Metmin, podaj jego nazwę oraz opisz efekty i tolerancję leczenia. O wyborze leku decyduje lekarz.

Nasometinu nie należy stosować przy nadwrażliwości na mometazon lub pozostałe składniki preparatu ani w czasie nieleczonego miejscowego zakażenia błony śluzowej nosa. Donosowych kortykosteroidów nie stosuje się także po niedawnym urazie lub operacji nosa, dopóki miejsce nie jest w pełni wygojone.[1]

W wywiadzie należy uwzględnić czynną lub przebytą gruźlicę oraz inne zakażenia, zwłaszcza nieleczone zakażenia grzybicze, bakteryjne lub ogólne zakażenia wirusowe. Osoba leczona kortykosteroidem, u której odporność jest osłabiona, powinna zasięgnąć porady lekarza po kontakcie z osobą chorą na ospę wietrzną lub odrę.[1]

Nie zaleca się stosowania Nasometinu przy perforacji przegrody nosowej. Przed oceną terapii warto również zgłosić nawracające krwawienia z nosa, utrzymujące się podrażnienie, zakażenie nosa lub gardła oraz wcześniejsze zabiegi w obrębie nosa.[1]

Nasometin nie musi przynieść pełnej poprawy bezpośrednio po pierwszym zastosowaniu. U części pacjentów z sezonowym alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa klinicznie istotny początek działania obserwowano w ciągu 12 godzin, ale pełnego efektu można nie uzyskać w pierwszych 48 godzinach. Regularność stosowania ma więc znaczenie dla oceny działania leczenia.[1]

Przy stosowaniu aerozolu przez co najmniej kilka miesięcy potrzebna jest okresowa kontrola błony śluzowej nosa. U dzieci leczonych długotrwale kortykosteroidami donosowymi zaleca się także regularne kontrolowanie wzrostu; spowolnienie wzrastania jest wskazaniem do ponownej oceny terapii przez lekarza.[1]

Utrzymującego się jednostronnego zatkania nosa nie należy automatycznie traktować jak typowego wskazania do dalszego leczenia aerozolem. Jednostronny polip o nietypowym lub nieregularnym wyglądzie, zwłaszcza owrzodzony lub krwawiący, wymaga dalszego badania.[1]

Działania niepożądane i skutki uboczne

W czasie leczenia mogą występować m.in. krwawienie z nosa, ból głowy, pieczenie, podrażnienie lub owrzodzenie błony śluzowej nosa. Nasometin zawiera także chlorek benzalkoniowy, który przy długotrwałym stosowaniu może powodować obrzęk błony śluzowej nosa.[1]

Niewyraźne widzenie lub inne zaburzenia widzenia wymagają kontaktu z lekarzem. Może być potrzebne badanie okulistyczne, m.in. w kierunku zaćmy, jaskry lub zwiększenia ciśnienia śródgałkowego. Podobnie należy ponownie ocenić leczenie przy uporczywym podrażnieniu lub nawracających, utrzymujących się krwawieniach z nosa.[1]

Ważne: obrzęk twarzy, języka lub gardła, trudności w połykaniu, pokrzywka albo świszczący oddech lub trudności w oddychaniu mogą świadczyć o ciężkiej reakcji nadwrażliwości. W takiej sytuacji należy przerwać stosowanie Nasometinu i natychmiast zwrócić się o pomoc medyczną.[2]

Inne leki

Przed konsultacją trzeba przekazać lekarzowi informacje o wszystkich stosowanych lekach, w tym o innych kortykosteroidach. Zmianę długotrwałego leczenia kortykosteroidami działającymi ogólnie ustala lekarz – nie należy samodzielnie ich odstawiać w związku z rozpoczęciem stosowania Nasometinu.[1]

Silne inhibitory CYP3A, w tym preparaty zawierające kobicystat, mogą zwiększać ryzyko ogólnoustrojowych działań glikokortykosteroidów. Takiego połączenia należy unikać, chyba że lekarz oceni, iż korzyść przewyższa zwiększone ryzyko; w takim przypadku pacjent powinien być obserwowany pod kątem ogólnoustrojowych działań kortykosteroidów.[1]

Ciąża i karmienie piersią

W ciąży Nasometinu nie należy stosować, chyba że lekarz uzna, iż przewidywane korzyści dla matki uzasadniają ryzyko dla matki oraz płodu lub niemowlęcia. Ciążę, jej podejrzenie lub planowanie należy omówić z lekarzem przed zastosowaniem leku.[1]

Nie wiadomo, czy mometazon przenika do mleka kobiecego. W okresie karmienia piersią lekarz ocenia, czy należy przerwać karmienie, czy przerwać albo wstrzymać leczenie Nasometinem, uwzględniając korzyści z karmienia dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki.[1]