Mesopral

• Mesopral to kapsułki dojelitowe 20 mg lub 40 mg zawierające ezomeprazol, który zmniejsza wydzielanie kwasu w żołądku.[1]

• Powód wcześniejszego zalecenia ma znaczenie dla kontynuacji: lek stosuje się m.in. przy refluksie, określonych wrzodach i w leczeniu skojarzonym zakażenia Helicobacter pylori.[1]

• Długotrwała terapia wymaga kontroli; sam brak zgagi nie rozstrzyga, czy można zakończyć leczenie.[1]

• Krwawe wymioty lub smoliste stolce wymagają pilnej pomocy. Zgłoś także niezamierzone chudnięcie, trudności w połykaniu i nawracające wymioty.[2][3]

• Przed decyzją o e-recepcie poinformuj lekarza o innych lekach, alergiach oraz chorobach wątroby i nerek.[2]

Możliwość dalszego leczenia Mesopralem skonsultuj w ramach usługi recepta online. Opłata obejmuje konsultację medyczną; wystawienie e-recepty zależy od oceny lekarza.

Najbardziej przydatne są informacje pozwalające odtworzyć cel i przebieg terapii:

• rozpoznanie i powód przepisania Mesopralu;

• moc kapsułek, stosowany schemat, czas terapii i ewentualne przerwy;

• obecne objawy oraz opis poprawy, nawrotu lub pogorszenia;

• pełna lista leków i suplementów, również przyjmowanych doraźnie;

• choroby przewlekłe, alergie i informacja o ciąży lub karmieniu piersią;

• posiadane wyniki badań, wypisy oraz wcześniejsze zalecenia, w tym dotyczące leczenia Helicobacter pylori.

Jeżeli miałeś gastroskopię, przygotuj jej wynik. Potrzebę nowych badań, w tym gastroskopii, ocenia lekarz na podstawie objawów i dotychczasowej dokumentacji.

Substancją czynną jest ezomeprazol, inhibitor pompy protonowej. Hamuje wydzielanie kwasu solnego w żołądku. Liczby 20 mg i 40 mg oznaczają zawartość substancji w kapsułce; właściwą moc, sposób i czas stosowania dobiera lekarz.[1]

U dorosłych Mesopral stosuje się w chorobie refluksowej przełyku: do leczenia nadżerek, zapobiegania nawrotom refluksowego zapalenia przełyku i łagodzenia objawów. Wskazania obejmują także leczenie wrzodów żołądka związanych z NLPZ oraz zapobieganie wrzodom żołądka i dwunastnicy u pacjentów z grupy ryzyka, którzy wymagają takiego leczenia przeciwzapalnego.[1]

W eradykacji Helicobacter pylori Mesopral jest elementem terapii skojarzonej z odpowiednimi antybiotykami. Pozostałe wskazania u dorosłych obejmują zespół Zollingera–Ellisona oraz kontynuację leczenia po dożylnym ezomeprazolu podanym w celu zapobiegania ponownemu krwawieniu z wrzodu. To ostatnie wskazanie dotyczy dalszej opieki po wcześniejszym leczeniu, a nie domowego postępowania przy aktualnym krwawieniu.[1]

U młodzieży w wieku co najmniej 12 lat wskazania obejmują refluks oraz leczenie skojarzone zakażenia Helicobacter pylori; nie przenosi się na nią automatycznie całej listy wskazań dorosłych. Poniżej 12 lat stosowanie Mesopralu nie jest zalecane.[1][2]

Ezomeprazol zawiera też lek Emanera. Nie zamieniaj ani nie łącz tych preparatów samodzielnie na podstawie wspólnej substancji czynnej.

Zmniejszenie zgagi nie wyklucza poważniejszej przyczyny dolegliwości. Niezamierzone chudnięcie, trudności w połykaniu i nawracające wymioty wymagają niezwłocznego zgłoszenia lekarzowi oraz oceny potrzeby diagnostyki.[1][2]

Krwawe wymioty lub czarne, smoliste stolce wymagają pilnej pomocy medycznej. Przy krwawych wymiotach połączonych ze smolistym stolcem, bólem brzucha lub ogólnym złym stanem potrzebna jest natychmiastowa pomoc. Wezwij ją pod 112 lub 999 także wtedy, gdy krwawieniu towarzyszą omdlenie lub silne zawroty głowy, splątanie, bladość z zimnym potem albo szybki oddech. Nie czekaj na zwykłą konsultację w sprawie recepty i nie prowadź samodzielnie samochodu.[2][3]

Uczulenie i nelfinawir

Mesopral jest przeciwwskazany w przypadku nadwrażliwości na ezomeprazol, pochodne benzoimidazolu lub którykolwiek składnik produktu. Nie należy go również stosować jednocześnie z nelfinawirem. Nie stosuj Mesopralu, jeśli po nim lub podobnym leku wystąpiła wcześniej ciężka wysypka, złuszczanie skóry, pęcherze lub owrzodzenia w jamie ustnej.[1][2]

Wątroba i nerki

Przed oceną dalszego leczenia warto zgłosić lekarzowi ciężką chorobę wątroby lub nerek. W ciężkiej niewydolności nerek dane dotyczące stosowania są ograniczone, natomiast znaczne zaburzenia czynności wątroby mają wpływ na bezpieczne prowadzenie terapii.[1][2]

Ciąża i karmienie piersią

W ciąży zastosowanie ezomeprazolu wymaga ostrożnej oceny przez lekarza. Charakterystyka wskazuje jednocześnie, że w okresie karmienia piersią ezomeprazolu nie należy stosować ze względu na niewystarczające informacje dotyczące wpływu na karmione dziecko.[1]

Leki, o których szczególnie należy powiedzieć lekarzowi

Do konsultacji warto przygotować pełną listę leków przyjmowanych regularnie i doraźnie, również preparatów dostępnych bez recepty. Szczególnej oceny wymagają między innymi:

• klopidogrel – ChPL zaleca unikanie jego jednoczesnego stosowania z ezomeprazolem; leczenia przeciwpłytkowego nie należy samodzielnie odstawiać ani modyfikować,[1]

• takrolimus – podczas jednoczesnego stosowania opisywano zwiększenie jego stężenia; może to wymagać odpowiedniego nadzoru medycznego i kontroli czynności nerek,[1]

• metotreksat stosowany w dużych dawkach – inhibitory pompy protonowej mogą zwiększać jego stężenie, dlatego dalsze postępowanie powinien ustalić lekarz prowadzący.[1]

Kapsułki Mesopral zawierają sacharozę. Leku nie należy stosować przy rzadkiej dziedzicznej nietolerancji fruktozy, zespole złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborze sacharazy-izomaltazy.[1]

Zgłoś także atazanawir, leki przeciwkrzepliwe, digoksynę, fenytoinę oraz preparaty z dziurawcem. Lista interakcji jest szersza, dlatego lekarz powinien znać wszystkie przyjmowane środki. Powiedz również o planowanym oznaczeniu chromograniny A — ezomeprazol może zmieniać wynik, a przygotowanie do badania ustala lekarz.[1][2]

Przy długotrwałym stosowaniu, szczególnie ponad rok, potrzebna jest regularna ocena lekarska. Zmniejszenie kwaśności soku żołądkowego może wpływać na wchłanianie witaminy B12. Opisywano również obniżenie stężenia magnezu i niewielki wzrost ryzyka niektórych złamań, zwłaszcza przy dodatkowych czynnikach ryzyka. O potrzebie badań decydują czas terapii, stan zdrowia i inne leki.[1]

Nietypowe skurcze mięśni, dezorientację, zawroty głowy czy przyspieszone bicie serca zgłoś niezwłocznie lekarzowi, ponieważ mogą towarzyszyć niedoborowi magnezu. Nie dobieraj samodzielnie suplementów ani dawki Mesopralu na podstawie samych objawów.[2]

Kapsułki i ich zawartości nie należy żuć ani kruszyć. Dokumentacja zaleca przyjmowanie kapsułki przed pierwszym posiłkiem, najlepiej rano. Jeśli masz trudność z połknięciem kapsułki, omów z lekarzem lub farmaceutą sposób podania opisany w ulotce; ochronna otoczka peletek powinna pozostać nieuszkodzona.[2]

Częste działania niepożądane obejmują ból głowy, ból brzucha, zaparcia, biegunkę, wzdęcia, nudności i wymioty. O nowych dolegliwościach powiedz lekarzowi lub farmaceucie.[2]

Zaprzestań stosowania Mesopralu i natychmiast skontaktuj się z lekarzem przy objawach ciężkiej alergii, takich jak nagły świszczący oddech, obrzęk twarzy lub trudności z przełykaniem; przy pęcherzach, złuszczaniu skóry lub zmianach błon śluzowych; przy rozległej wysypce z gorączką; a także przy żółtaczce, ciemnym moczu i ogólnym zmęczeniu mogących wskazywać na chorobę wątroby. Przy zagrożeniu oddychania lub utracie przytomności wezwij pomoc pod 112 lub 999.[2]

Wysypkę w miejscach wystawionych na słońce, zwłaszcza z bólem stawów, zgłoś jak najszybciej lekarzowi. Jeśli wystąpią zawroty głowy lub niewyraźne widzenie, nie prowadź pojazdów ani nie obsługuj maszyn.[2]