Emanera

• Emanera zawiera ezomeprazol, należący do inhibitorów pompy protonowej; produkt występuje w postaci kapsułek dojelitowych twardych o mocy 20 mg i 40 mg. [1]

• Lek jest stosowany między innymi w chorobie refluksowej przełyku, w tym w leczeniu nadżerek związanych z refluksowym zapaleniem przełyku. [1]

• Ezomeprazol może być elementem leczenia zakażenia Helicobacter pylori w połączeniu z odpowiednio dobranym leczeniem przeciwbakteryjnym. [1]

• Wskazania obejmują także wybrane sytuacje związane z chorobą wrzodową i długotrwałym stosowaniem niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), jednak nie każda osoba przyjmująca NLPZ wymaga leczenia ezomeprazolem. [1]

• Ezomeprazolu nie należy stosować jednocześnie z nelfinawirem. Jednoczesne stosowanie z klopidogrelem jest odradzane jako środek ostrożności. [1]

• Przy długotrwałym stosowaniu Emanery, szczególnie przez okres przekraczający rok, potrzebna jest regularna kontrola lekarska. [1]

• Zaburzenia połykania, wymioty z domieszką krwi, smoliste stolce, nawracające wymioty lub znaczna niezamierzona utrata masy ciała wymagają diagnostyki przyczyny. [1]

Uzasadnienie dalszej terapii zależy od pierwotnego rozpoznania i obecnego przebiegu dolegliwości. Inaczej ocenia się stosowanie ezomeprazolu w refluksie, a inaczej jako części leczenia zakażenia Helicobacter pylori czy ochrony przewodu pokarmowego przy określonym ryzyku związanym z NLPZ.

Wcześniejsze zalecenie, wypis ze szpitala lub dokumentacja od gastroenterologa pomagają odtworzyć cel terapii. Ważne jest także to, czy objawy zmieniły charakter. Złagodzenie dolegliwości przez Emanerę może maskować poważniejszą chorobę i nie powinno opóźniać diagnostyki objawów alarmowych. [1]

Substancją czynną Emanery jest ezomeprazol. Jest to inhibitor pompy protonowej, czyli lek zmniejszający wydzielanie kwasu solnego w żołądku. Emanera występuje w postaci kapsułek dojelitowych twardych o mocy 20 mg i 40 mg. [1]

Emanera w leczeniu choroby refluksowej przełyku

Jednym z podstawowych wskazań jest choroba refluksowa przełyku. Emanera może być stosowana w leczeniu objawów refluksu, nadżerek w przebiegu refluksowego zapalenia przełyku oraz w długotrwałym leczeniu po wygojeniu zapalenia, jeśli celem jest zapobieganie jego nawrotom. [1]

Jeśli dolegliwości powracają lub utrzymują się mimo leczenia, trzeba omówić to z lekarzem. Przeczytaj także: refluks i utrzymujące się objawy.

Leczenie związane z Helicobacter pylori

Ezomeprazol jest również wykorzystywany w leczeniu zakażenia Helicobacter pylori, ale w tym wskazaniu stanowi element terapii skojarzonej z odpowiednio dobranymi lekami przeciwbakteryjnymi. Dobór leczenia zależy między innymi od sytuacji klinicznej i możliwych interakcji z innymi przyjmowanymi preparatami. [1]

Jeżeli Emanera została wcześniej przepisana właśnie w ramach eradykacji H. pylori, podczas kolejnej konsultacji warto przekazać lekarzowi, czy leczenie zostało zakończone zgodnie z zaleceniem oraz czy wykonywano później badanie potwierdzające skuteczność eradykacji, jeśli takie badanie było zalecone.

Wrzody i stosowanie NLPZ

U dorosłych wskazania do stosowania Emanery obejmują również leczenie określonych wrzodów żołądka związanych z NLPZ oraz zapobieganie wrzodom żołądka i dwunastnicy u pacjentów z grupy ryzyka, którzy wymagają długotrwałego przyjmowania NLPZ. Samo stosowanie leku przeciwzapalnego nie oznacza więc automatycznie konieczności przyjmowania ezomeprazolu — znaczenie ma indywidualne ryzyko i powód wcześniejszego zalecenia. [1]

U dorosłych Emanerę stosuje się także jako kontynuację leczenia po dożylnym podaniu ezomeprazolu, gdy podawano go w celu zapobiegania ponownemu krwawieniu z wrzodów. Lek jest również stosowany w leczeniu zespołu Zollingera-Ellison. U młodzieży od 12 lat wskazania obejmują refluks i wybrane zastosowania związane z zakażeniem H. pylori. Poniżej 12 lat stosowanie nie jest zalecane. [1] [2]

Kapsułki dojelitowe 20 mg i 40 mg zawierają peletki z powłoką chroniącą przed kwasem żołądkowym. Nie należy ich żuć ani kruszyć. Jeżeli problemem jest połknięcie samej kapsułki, sposób podania można omówić z lekarzem lub farmaceutą. Nowe trudności w przełykaniu pokarmów lub płynów wymagają natomiast diagnostyki. [1] [2]

Potrzebę dalszego stosowania Emanery ocenia się w odniesieniu do wskazania i pierwotnego planu leczenia. Osoby przyjmujące ją długotrwale, szczególnie ponad rok, powinny pozostawać pod regularną kontrolą lekarską. [1]

Podczas dłuższej terapii lekarz uwzględnia możliwość niedoboru witaminy B12 i magnezu, szczególnie gdy istnieją dodatkowe czynniki ryzyka lub stosowane są inne leki, np. moczopędne. O potrzebie badań decyduje na podstawie czasu leczenia, objawów i chorób współistniejących. Poinformuj także o osteoporozie lub przyjmowaniu kortykosteroidów, ponieważ inhibitory pompy protonowej mogą nieznacznie zwiększać ryzyko niektórych złamań, zwłaszcza przy długim stosowaniu. [1] [2]

Emanery nie należy stosować przy uczuleniu na ezomeprazol, inne inhibitory pompy protonowej lub składniki preparatu. Przeciwwskazaniem jest także jednoczesne stosowanie nelfinawiru. Nie stosuj Emanery, jeśli po niej lub podobnym leku wystąpiła wcześniej ciężka wysypka, pęcherze, złuszczanie skóry lub owrzodzenia jamy ustnej. Skontaktuj się z lekarzem, aby omówić dalsze postępowanie. [1] [2]

Skojarzenie ezomeprazolu z klopidogrelem jest odradzane jako środek ostrożności. Lekarz powinien znać wszystkie stosowane preparaty, w tym warfarynę, digoksynę, metotreksat, takrolimus i preparaty z dziurawcem. Niektóre połączenia wymagają dodatkowej kontroli lub modyfikacji leczenia przez lekarza. [1] [2]

Ciężkie choroby wątroby lub nerek trzeba zgłosić przed decyzją o terapii. Ciąża wymaga ostrożnej oceny korzyści i ryzyka; ezomeprazolu nie należy stosować podczas karmienia piersią. [1] [2]

Mesopral również zawiera ezomeprazol. Ewentualna zmiana preparatu wymaga uwzględnienia jego mocy, dotychczasowego schematu i wskazania; nie zmieniaj samodzielnie planu leczenia.

Tolerancja leczenia

Do często zgłaszanych działań niepożądanych należą ból głowy, ból brzucha, biegunka i nudności. Przekaż lekarzowi, kiedy się pojawiły i czy narastają. Jeśli występują zawroty głowy lub zaburzenia widzenia, nie prowadź pojazdów ani nie obsługuj maszyn. [1] [2]

Objawy z przewodu pokarmowego

Krwawe wymioty lub smoliste stolce wymagają pilnej pomocy medycznej. Jeśli krwawym wymiotom towarzyszą także czarny stolec, ból brzucha, ogólne złe samopoczucie, omdlewanie, splątanie, szybki lub płytki oddech albo zimna, blada skóra, potrzebna jest natychmiastowa pomoc. Nie czekaj na planową konsultację dotyczącą recepty. [2] [3]

Znaczna niezamierzona utrata masy ciała, trudności połykania lub nawracające wymioty wymagają niezwłocznego kontaktu z lekarzem i ustalenia przyczyny, nawet gdy lek łagodzi zgagę. [1] [2]

Reakcje wymagające przerwania stosowania leku

Przerwij przyjmowanie Emanery i natychmiast skontaktuj się z lekarzem, jeśli pojawią się:

• ciężka wysypka z pęcherzami lub złuszczaniem skóry, nadżerki błon śluzowych albo rozległa wysypka z gorączką i powiększonymi węzłami chłonnymi;

• zażółcenie skóry z ciemnym moczem i zmęczeniem;

• objawy ciężkiej alergii, np. świszczący oddech, obrzęk ust, języka lub gardła albo omdlenie.

Przy trudnościach w oddychaniu lub narastającym obrzęku gardła potrzebna jest natychmiastowa pomoc medyczna. Dalsze postępowanie po ciężkiej reakcji ustala lekarz. [2]

Przed rozmową warto przygotować:

• informację, z jakiego powodu Emanera została wcześniej zalecona i przez jakiego lekarza;

• informację, jak długo lek jest stosowany oraz jaką moc i sposób stosowania wcześniej zalecono;

• opis efektu leczenia — które objawy ustąpiły, które pozostały i czy pojawiły się nowe dolegliwości;

• pełną listę aktualnie przyjmowanych leków, także doraźnych i dostępnych bez recepty, ze szczególnym uwzględnieniem leków przeciwpłytkowych, przeciwwirusowych i NLPZ;

• posiadane wyniki gastroskopii, badań dotyczących Helicobacter pylori lub inną dokumentację dotyczącą rozpoznania, jeśli była wykonywana;

• informacje o wcześniejszych działaniach niepożądanych lub uczuleniu na leki;

• informacje o istotnych chorobach współistniejących oraz ciąży lub karmieniu piersią, jeśli dotyczy.