Letrox

• Letrox zawiera lewotyroksynę, hormon stosowany m.in. w terapii zastępczej i uzupełniającej w niedoczynności tarczycy. [1][2]

• Dawkowanie lewotyroksyny ustala się indywidualnie na podstawie oceny klinicznej i wyników badań laboratoryjnych; TSH ma istotne znaczenie w monitorowaniu leczenia. [1]

• Tabletki Letrox występują w mocach 25, 50, 75, 100, 125 i 150 mikrogramów. [1][2]

• Ciąża, jej planowanie oraz karmienie piersią są ważnymi informacjami dla lekarza. Leczenia lewotyroksyną nie należy samodzielnie przerywać z powodu ciąży lub karmienia piersią. [1]

• Choroby serca i zaburzenia rytmu wymagają szczególnej ostrożności, a biotyna może wpływać na wyniki niektórych badań tarczycy. [1]

• Zmiana na inny preparat zawierający lewotyroksynę wymaga monitorowania klinicznego i laboratoryjnego. [1]

• Objawy reakcji alergicznej wymagają pilnej oceny. Obrzęk twarzy lub gardła oraz trudności w oddychaniu mogą oznaczać ciężką reakcję i wymagają natychmiastowej pomocy medycznej. [1]

Substancją czynną leku Letrox jest lewotyroksyna sodowa. Lek służy do uzupełnienia niedoboru hormonów tarczycy, przede wszystkim w leczeniu niedoczynności tarczycy. Charakterystyka produktu leczniczego wymienia również określone zastosowania związane z wolem, leczeniem po operacji usunięcia tarczycy oraz terapią zastępczą i supresyjną w przypadku nowotworów złośliwych tarczycy. [1]

W praktyce konsultacja dotycząca Letroxu powinna odnosić się do rzeczywistego wskazania, z powodu którego pacjent już otrzymuje lub ma otrzymać lewotyroksynę. Sama nazwa preparatu nie wystarcza do oceny prawidłowości dalszego leczenia.

Przeczytaj także: leczenie niedoczynności tarczycy.

Podaj, z jakiego powodu rozpoczęto leczenie i czy od ostatniej wizyty zmieniła się moc preparatu, sposób przyjmowania lub samopoczucie. Pomocne jest wcześniejsze zalecenie, wypis albo informacja od lekarza prowadzącego.

Zgłoś przewlekłe zmęczenie, przyrost masy ciała lub obniżony nastrój, jeśli utrzymują się albo pojawiły się podczas terapii. Mogą towarzyszyć niedoczynności tarczycy, ale same nie przesądzają o potrzebie zmiany leczenia. Opis objawów pomaga lekarzowi zestawić samopoczucie z wynikami badań. [4]

Letrox 50, Letrox 100 i inne moce — identyfikacja dawki leku

Sprawdź oznaczenie na opakowaniu i w dokumentacji. Podaj pełne oznaczenie, np. Letrox 50 lub Letrox 100, zgodnie z opakowaniem. Tabletka zawiera wtedy odpowiednio 50 lub 100 mikrogramów lewotyroksyny sodowej. Te oznaczenia nie są zaleceniem dawki dla każdej osoby. Indywidualne dawkowanie zależy od oceny klinicznej i badań; nie należy odtwarzać go z pamięci ani porównywać z leczeniem innej osoby. [1]

TSH jest ważnym elementem oceny leczenia lewotyroksyną. Wynik interpretuje się razem z objawami, rozpoznaniem i dotychczasowym schematem terapii. Przygotuj daty badań oraz informację, jakie leczenie stosowano w chwili ich wykonania. [1]

Częstotliwość kontroli zależy od stabilności leczenia, zmian preparatu, chorób współistniejących i ciąży. Lekarz ustala potrzebny zakres badań; pojedynczy wynik nie jest podstawą do samodzielnej zmiany terapii. [1]

Informację o ciąży lub jej planowaniu należy przekazać lekarzowi podczas konsultacji. Charakterystyka produktu leczniczego wskazuje, że w ciąży należy kontrolować czynność tarczycy, ponieważ zapotrzebowanie na lewotyroksynę może się w tym okresie zmieniać. Ewentualne modyfikacje leczenia powinny wynikać z oceny lekarza i wyników kontroli. [1]

Ciąża nie jest powodem do samodzielnego odstawienia prawidłowo zaleconej lewotyroksyny. ChPL wskazuje, że leczenie hormonami tarczycy należy prowadzić bez przerwy, szczególnie w czasie ciąży i karmienia piersią. Kontrola czynności tarczycy jest istotna również po zakończeniu ciąży. [1]

Również karmienie piersią samo w sobie nie oznacza konieczności przerwania terapii. Lewotyroksyna przenika do mleka kobiecego, jednak zgodnie z ChPL przy stosowaniu zalecanych dawek terapeutycznych jej stężenie nie jest wystarczające do wywołania nadczynności tarczycy ani zahamowania wydzielania TSH u dziecka. [1]

W ciąży przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie lewotyroksyny i leku tyreostatycznego. Jeśli przyjmujesz oba rodzaje leków, skontaktuj się z lekarzem, aby ustalić dalsze postępowanie. Nie oznacza to zakazu prawidłowo zaleconej terapii zastępczej samą lewotyroksyną. [1]

Letrox jest przeciwwskazany przy uczuleniu na lewotyroksynę lub składniki preparatu, nieleczonej nadczynności tarczycy i nieleczonej niedoczynności nadnerczy. Dotyczy to także nieleczonej niedoczynności przysadki przy współistniejącej niewydolności kory nadnerczy wymagającej leczenia oraz ostrego zawału, ostrego zapalenia mięśnia sercowego lub ostrego zapalenia serca. [1]

Choroba wieńcowa, niewydolność serca, zaburzenia rytmu serca i przebyty zawał wymagają szczególnej ostrożności oraz odpowiednich kontroli. Lekarz powinien wiedzieć także o padaczce i ryzyku osteoporozy. Zgłoś nowe kołatanie serca lub zmianę leczenia kardiologicznego. [1]

Żelazo, wapń i inne stosowane preparaty

Żelazo, wapń oraz niektóre leki na dolegliwości żołądkowe, w tym inhibitory pompy protonowej, mogą zmniejszać wchłanianie lewotyroksyny. Sposób przyjmowania i potrzebne odstępy omów z lekarzem lub farmaceutą. Znaczenie mają również m.in. amiodaron, leki przeciwcukrzycowe, pochodne kumaryny i preparaty z estrogenami, które mogą wymagać dodatkowego monitorowania. Podaj pełną listę leków oraz suplementów. [1][2]

Biotyna a wyniki badań tarczycy

Biotyna, obecna m.in. w części suplementów diety, może zakłócać niektóre laboratoryjne oznaczenia hormonów tarczycy i prowadzić do wyników fałszywie podwyższonych lub fałszywie obniżonych. Jeśli pacjent stosuje suplement zawierający biotynę, powinien poinformować o tym lekarza oraz laboratorium wykonujące badania. [1]

Lewotyroksyna nie jest lekiem służącym do redukcji masy ciała. ChPL wyraźnie wskazuje, że hormonów tarczycy nie należy stosować w tym celu, a nadmierne ilości mogą prowadzić do poważnych działań niepożądanych. [1]

Przejście z Letroxu na inny preparat lewotyroksyny wymaga monitorowania objawów i wyników badań. U części pacjentów lekarz dostosowuje terapię, ponieważ zmiana produktu może zaburzyć dotychczasowe wyrównanie czynności tarczycy. [1]

Jeżeli niedawno zmieniono preparat, podaj jego wcześniejszą nazwę, moc i datę zmiany. Przeczytaj także: Euthyrox.

Przy nietolerowaniu stosowanej dawki lub nadmiernym działaniu hormonów tarczycy mogą występować objawy nadczynności tarczycy. W ChPL wymieniono m.in. kołatanie serca, przyspieszoną czynność serca, bezsenność, nerwowość, niepokój, nadmierną potliwość, drżenie oraz dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, w tym biegunkę. [1] Wystąpienie takich objawów wymaga oceny leczenia, a nie samodzielnego przeliczania lub modyfikowania dawki.

Kiedy nie czekać na rutynową konsultację?

Przy objawach reakcji alergicznej przerwij przyjmowanie Letroxu i uzyskaj pomoc medyczną. Obrzęk twarzy, języka lub gardła albo trudności w oddychaniu wymagają natychmiastowej pomocy. [1]

Nagły ból lub ucisk w klatce piersiowej, który nie ustępuje, ból promieniujący do ręki, szyi, żuchwy lub pleców, a także ból z dusznością, potami, nudnościami lub zawrotami głowy wymagają natychmiastowej oceny. Dzwoń pod 112 lub 999 i nie czekaj na planową konsultację dotyczącą recepty. [3]

Przy ocenie ciągłości terapii przydatne są konkretne informacje dotyczące dotychczasowego leczenia. W miarę możliwości przygotuj:

• nazwę Letrox oraz dokładną aktualnie stosowaną moc: 25, 50, 75, 100, 125 lub 150 mikrogramów, jeśli odpowiada ona posiadanej dokumentacji;

• posiadaną dokumentację potwierdzającą dotychczasowe leczenie, np. wcześniejsze zalecenia, informacje z dokumentacji medycznej lub dane dotyczące dotychczas stosowanego preparatu;

• ostatni wynik TSH wraz z datą badania oraz wcześniejsze wyniki, jeśli są dostępne;

• informację o nowych lub nasilonych dolegliwościach od ostatniej kontroli;

• informację o ciąży, jej planowaniu albo karmieniu piersią;

• informacje o chorobach serca, zaburzeniach rytmu oraz innych istotnych chorobach współistniejących;

• pełną listę leków i suplementów, szczególnie preparatów zawierających biotynę, żelazo lub wapń;

• informację o niedawnej zmianie marki lewotyroksyny, mocy preparatu albo sposobu jego przyjmowania.

Zakres potrzebnych badań lekarz dobiera do problemu, aktualnego stanu zdrowia i dotychczasowego leczenia. Jeżeli informacje dostępne zdalnie nie pozwalają na bezpieczną ocenę, lekarz może zalecić dalszą diagnostykę albo badanie osobiste.