Ketrel

• Substancją czynną Ketrelu jest kwetiapina, należąca do atypowych leków przeciwpsychotycznych.[1]

• Ketrel w zwykłych tabletkach i Ketrel XR o przedłużonym uwalnianiu mają odrębną dokumentację i częściowo różne wskazania.[1][2]

• Leczenie wymaga oceny stanu psychicznego oraz kontroli masy ciała, stężenia glukozy i lipidów.[1]

• Nie zaleca się stosowania Ketrelu ani Ketrelu XR u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat.[1][2]

• Myśli samobójcze, ciężka reakcja skórna lub gorączka ze sztywnością mięśni wymagają pilnego działania, a nie oczekiwania na planową teleporadę.[4]

Jeśli potrzebujesz omówić możliwość kontynuowania leczenia, możesz wybrać usługę recepta online. Opłata dotyczy konsultacji lekarskiej; decyzja o e-recepcie zależy od oceny medycznej i może być odmowna.

Nazwa marki i liczba miligramów nie wystarczają do rozróżnienia preparatu. Litery XR oznaczają przedłużone uwalnianie substancji czynnej. W dokumentacji występują następujące postacie:[1][2][3][5]

Nie zamieniaj samodzielnie zwykłych tabletek na XR ani odwrotnie. Zmiana może wymagać indywidualnego dostosowania leczenia. Tabletki Ketrel XR połyka się w całości: nie należy ich dzielić, żuć ani kruszyć. Podane moce opisują preparaty, nie dawkę odpowiednią dla konkretnej osoby.[2][5]

Lek Ketrel jest wskazany w leczeniu schizofrenii oraz choroby afektywnej dwubiegunowej. W tej drugiej grupie wskazania obejmują umiarkowane lub ciężkie epizody maniakalne, epizody ciężkiej depresji w przebiegu choroby dwubiegunowej i zapobieganie nawrotom manii lub depresji u osób, które odpowiadały na wcześniejsze leczenie kwetiapiną.[1]

Ketrel XR ma również wskazanie do wspomagania leczenia ciężkich epizodów depresyjnych w dużych zaburzeniach depresyjnych, gdy odpowiedź na sam lek przeciwdepresyjny była niewystarczająca. Tego wskazania nie należy przenosić automatycznie na zwykłe tabletki Ketrel.[2][3][5]

O rozpoznaniu i prowadzeniu terapii więcej przeczytasz w poradniku schizofrenia – objawy i leczenie. Same problemy ze snem nie oznaczają schizofrenii ani choroby dwubiegunowej. Bezsenność nie jest samodzielnym wskazaniem rejestracyjnym Ketrelu; nie należy traktować go jako zwykłego środka nasennego.[1]

Ketrelu nie wolno stosować przy uczuleniu na kwetiapinę lub którykolwiek składnik preparatu. Przeciwwskazane są również określone połączenia lekowe opisane poniżej. Tabletki zawierają laktozę. Nie należy ich stosować przy rzadkich dziedzicznych zaburzeniach, takich jak nietolerancja galaktozy, brak laktazy lub zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Ketrel 25 mg zawiera ponadto żółcień pomarańczową, która może wywoływać reakcje alergiczne.[1][4]

Szczególnej oceny wymagają choroby serca, zaburzenia rytmu, niskie ciśnienie tętnicze, przebyty udar, padaczka, zaburzenia czynności wątroby, cukrzyca i wcześniejsza mała liczba krwinek białych. Powiedz też o zakrzepach u siebie lub w rodzinie. Ketrelu nie stosuje się w leczeniu psychozy związanej z otępieniem; u osób starszych z otępieniem leki przeciwpsychotyczne mogą zwiększać ryzyko udaru i zgonu.[1][4]

Nie łączy się Ketrelu z inhibitorami CYP3A4 wymienionymi w dokumentacji: inhibitorami proteazy HIV, przeciwgrzybiczymi lekami azolowymi, erytromycyną, klarytromycyną i nefazodonem. Takie połączenia mogą istotnie zmieniać narażenie na kwetiapinę i są przeciwwskazane.[1]

Fenytoina i karbamazepina mogą osłabiać działanie kwetiapiny przez obniżenie jej stężenia. Oceny wymagają także leki obniżające ciśnienie, wpływające na rytm serca lub elektrolity, w tym niektóre leki moczopędne, oraz środki nasilające senność albo zaparcia. Nie odstawiaj samodzielnie innego leku, aby rozpocząć lub kontynuować Ketrel.[1][4]

Leki przeciwdepresyjne mogą w połączeniu z kwetiapiną zwiększać ryzyko zespołu serotoninowego. Gorączka, pobudzenie lub splątanie, poty, drżenie i nieprawidłowe skurcze mięśni wymagają natychmiastowej oceny medycznej. Nie oznacza to, że każda terapia skojarzona jest wykluczona — musi być jednak uzasadniona i nadzorowana.[1]

Podczas stosowania Ketrelu unikaj alkoholu i nie pij soku grejpfrutowego. Alkohol może nasilać senność, a sok grejpfrutowy wpływać na działanie leku.[4]

Do bardzo częstych działań niepożądanych należą senność, zawroty i ból głowy, suchość w jamie ustnej, zwiększenie masy ciała oraz zmiany stężenia lipidów. Możliwe są również zaparcia, wzrost stężenia glukozy czy niedociśnienie ortostatyczne, czyli spadek ciśnienia po wstaniu. Objawy te mogą wpływać na codzienne funkcjonowanie i zwiększać ryzyko upadków.[4]

Na początku terapii ocenia się masę ciała, glikemię i lipidy, a podczas leczenia kontroluje je regularnie. Lekarz ustala zakres i terminy badań odpowiednie do sytuacji pacjenta. Zgłoś wzmożone pragnienie, częste oddawanie moczu lub osłabienie, zwłaszcza jeśli chorujesz na cukrzycę albo jesteś nią obciążony genetycznie.[1]

Nie prowadź pojazdów ani nie obsługuj maszyn, dopóki nie poznasz wpływu leku na swoją sprawność. Dotkliwa senność, omdlenia, mimowolne ruchy twarzy lub języka i silny niepokój ruchowy wymagają zgłoszenia lekarzowi; nie koryguj z tego powodu dawki samodzielnie.[1][4]

Przerwij stosowanie leku i uzyskaj natychmiastową pomoc, jeśli pojawią się objawy sugerujące złośliwy zespół neuroleptyczny: wysoka gorączka ze sztywnością mięśni, zaburzeniami świadomości lub silną potliwością.[1]

Przerwania leku i natychmiastowej oceny wymaga też podejrzenie DRESS: rozległej wysypki z wysoką gorączką, powiększonymi węzłami chłonnymi i możliwym zajęciem innych narządów. Nie czekaj na wyniki wszystkich badań ani rozwinięcie całego zestawu objawów — przerwij Ketrel i natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub zgłoś się po pomoc.[4]

Gorączka z objawami grypopodobnymi, bólem gardła lub innym zakażeniem może wiązać się ze znacznym spadkiem liczby krwinek białych. Niezwłocznie zgłoś takie objawy lekarzowi: potrzebna jest pilna ocena morfologii, w tym neutrofilów. Ulotka przewiduje w tej sytuacji przerwanie leku i/lub odpowiednie leczenie; decyzji nie odkładaj do planowej kontroli.[1][4]

Niezwłocznie skontaktuj się z lekarzem przy szybkim lub nieregularnym biciu serca także w spoczynku, kołataniu, duszności, bólu w klatce piersiowej lub niewyjaśnionym zmęczeniu. Objawy te nie muszą występować razem. Natychmiastowej pomocy wymagają również duszność z obrzękiem twarzy lub gardła, drgawki albo utrata przytomności. Przy zagrożeniu życia dzwoń pod 112 lub 999. Uporczywe zaparcie z utrzymującym się bólem brzucha albo długotrwały bolesny wzwód także wymagają niezwłocznego kontaktu medycznego.[4]

Jeżeli masz myśli samobójcze lub o samookaleczeniu, niezwłocznie skontaktuj się z lekarzem albo zgłoś się do szpitala. Gdy możesz zrobić sobie krzywdę lub nie jesteś bezpieczny, wezwij pomoc pod 112 lub 999 i poproś zaufaną osobę, aby została przy Tobie. Nie czekaj na przedłużenie recepty.[4]

Planowanie ciąży, podejrzenie ciąży lub potwierdzona ciąża wymagają omówienia terapii z lekarzem. Kwetiapinę stosuje się w ciąży wtedy, gdy korzyści uzasadniają potencjalne ryzyko. Po ekspozycji w trzecim trymestrze noworodek może wymagać obserwacji z powodu zaburzeń napięcia mięśni, senności, pobudzenia, problemów z oddychaniem lub karmieniem.[2]

Ulotka Ketrelu wskazuje, aby nie przyjmować go podczas karmienia piersią. Lekarz powinien rozstrzygnąć między karmieniem a leczeniem, uwzględniając korzyści dla dziecka i matki. Nie planuj samodzielnego nagłego odstawienia terapii psychiatrycznej; uzgodnij dalsze postępowanie niezwłocznie.[2][4]

Poprawa samopoczucia nie przesądza o zakończeniu leczenia. Nagłe przerwanie stosowania kwetiapiny może powodować bezsenność, nudności, ból głowy, biegunkę, wymioty, zawroty głowy lub drażliwość. Jeśli leczenie trzeba zakończyć, sposób postępowania ustala lekarz. Zgłoś przerwę w przyjmowaniu przed ustaleniem dalszych zaleceń.[4]