Dostinex

• Dostinex 0,5 mg zawiera kabergolinę – substancję działającą dopaminergicznie i zmniejszającą wydzielanie prolaktyny.[1]

• Wskazania obejmują wybrane zaburzenia związane z hiperprolaktynemią oraz zahamowanie laktacji po porodzie lub przerwanie już trwającego wydzielania mleka.[1]

• Sama podwyższona wartość prolaktyny nie przesądza o kwalifikacji do leczenia – znaczenie mają przyczyna zaburzenia, objawy, dotychczasowa diagnostyka i sytuacja kliniczna.

• Przy planowanym długotrwałym leczeniu ChPL przewiduje ocenę układu sercowo-naczyniowego, w tym echokardiografię przed terapią i dalsze monitorowanie podczas leczenia.[1]

• Po zastosowaniu kabergoliny po porodzie określone objawy, między innymi silny lub narastający ból głowy, zaburzenia widzenia czy ból w klatce piersiowej, wymagają niezwłocznej oceny medycznej.[1]

Jeśli chcesz skonsultować możliwość zastosowania lub kontynuowania Dostinexu, możesz wybrać usługę recepta online. Płacisz za konsultację lekarską; wystawienie e-recepty zależy od oceny medycznej. Lekarz może zalecić dodatkową diagnostykę, badanie osobiste lub inne leczenie.

W przypadku podejrzenia lub rozpoznania hiperprolaktynemii sama pojedyncza wartość prolaktyny nie daje pełnej odpowiedzi na pytanie o zasadność leczenia kabergoliną. ChPL wskazuje, że przed rozpoczęciem leczenia należy szczegółowo ocenić czynność przysadki, a podczas terapii kontroluje się zarówno stężenie prolaktyny, jak i odpowiedź kliniczną.[1]

Objawy trzeba powiązać z przyczyną zaburzenia, wynikami i wcześniejszym rozpoznaniem. Zobacz poradnik: przyczyny zaburzeń miesiączkowania. Jeżeli rozpoznano gruczolaka przysadki lub inną chorobę wymagającą opieki specjalistycznej, przygotuj posiadane wyniki badań obrazowych i zalecenia lekarza prowadzącego.

W czasie leczenia lekarz może brać pod uwagę zmianę objawów, regularność cykli, powrót owulacji oraz wyniki kolejnych oznaczeń prolaktyny. Nie należy samodzielnie wyciągać wniosków o konieczności rozpoczęcia, przedłużenia, zmiany ani zakończenia terapii wyłącznie na podstawie pojedynczego wyniku laboratoryjnego.

Dostinex stosuje się również w celu zahamowania laktacji zaraz po porodzie lub w celu przerwania wydzielania mleka, które już się rozpoczęło. Konsultacja powinna uwzględniać przebieg ciąży i połogu, aktualny stan zdrowia oraz czynniki ryzyka działań niepożądanych.[1]

Szczególnie ważne jest ciśnienie tętnicze. Według ChPL kabergoliny nie powinno się stosować u kobiet z nadciśnieniem wywołanym ciążą, stanem przedrzucawkowym lub nadciśnieniem poporodowym, chyba że lekarz uzna, iż potencjalna korzyść przewyższa ryzyko.[1] Po zastosowaniu leku w celu zahamowania laktacji opisano ciężkie zdarzenia, dlatego stan pacjentki i ciśnienie wymagają odpowiedniej oceny.[1]

Przy konsultacji dotyczącej hiperprolaktynemii pomocne mogą być wcześniejsze rozpoznanie, zalecenia lekarza prowadzącego, wyniki oznaczeń prolaktyny wraz z datami oraz – jeśli były wykonywane – wyniki diagnostyki przysadki. Warto opisać również, czy występowały zaburzenia miesiączkowania, brak owulacji, mlekotok oraz jak zmieniały się te objawy podczas leczenia.

Powiedz o chorobach serca i płuc, przebytym włóknieniu, chorobach nerek i wątroby, zwłaszcza o ciężkim przebiegu, aktualnym ciśnieniu, ciąży i planach dotyczących płodności lub karmienia. Ważne są też poważne zaburzenia psychiczne w przeszłości, zwłaszcza psychozy, oraz choroba wrzodowa, krwawienia z przewodu pokarmowego i zespół Raynauda — wymagają ostrożności przy ocenie terapii. Podaj wszystkie leki stosowane obecnie i niedawno.[1]

Jeżeli Dostinex był już stosowany, warto powiedzieć również o działaniach niepożądanych, takich jak zawroty głowy, nudności, ból brzucha, nadmierna senność, omdlenia czy nietypowe zmiany zachowania. Informacje te mogą mieć znaczenie dla oceny bezpieczeństwa dalszego postępowania.[2]

Dostinex jest przeciwwskazany przy uczuleniu na kabergolinę, którąkolwiek substancję pomocniczą lub inne pochodne sporyszu. Tabletki zawierają laktozę i nie powinny być stosowane przy rzadkiej dziedzicznej nietolerancji galaktozy, niedoborze laktazy typu Lapp lub zespole złego wchłaniania glukozy-galaktozy.[1]

Kabergolina należy do pochodnych sporyszu. Przy długotrwałym stosowaniu opisano zapalenia włókniste i surowicze, między innymi zwłóknienie opłucnej lub płuc, zapalenie osierdzia, płyn w osierdziu oraz wady zastawek serca.[1] Przebyte zwłóknienie płuca, osierdzia lub przestrzeni pozaotrzewnowej jest przeciwwskazaniem do stosowania Dostinexu, a w przypadku długotrwałego leczenia przeciwwskazaniem jest także określona wada zastawkowa stwierdzona w badaniu echokardiograficznym przed terapią.[1]

Przed długotrwałym leczeniem wykonuje się ocenę układu sercowo-naczyniowego obejmującą echokardiografię. Pierwsza kontrola echa serca jest zalecana po 3–6 miesiącach, a dalsze badania zależą od sytuacji klinicznej i powinny odbywać się przynajmniej co 6–12 miesięcy. Ten plan dotyczy długotrwałej terapii; zakres badania przed zastosowaniem poporodowym lekarz ustala odrębnie.[1]

Podczas przewlekłego stosowania znaczenie mają objawy mogące sugerować powikłania włókniste: utrzymujący się kaszel, duszność, trudność w nabraniu powietrza, ból w klatce piersiowej, obrzęk kończyn, a także objawy niewydolności serca.[1] Ich pojawienie się wymaga oceny medycznej. Jeśli echokardiografia wykaże nowe lub pogarszające się cofanie krwi przez zastawkę, zwężenie ujścia albo pogrubienie płatka zastawki, ChPL nakazuje odstawić kabergolinę.[1]

Kabergolina może powodować niedociśnienie ortostatyczne, czyli spadek ciśnienia przy zmianie pozycji ciała. Szczególnej ostrożności wymaga jednoczesne stosowanie leków obniżających ciśnienie tętnicze.[1] Występowanie zawrotów głowy, osłabienia lub omdleń warto omówić z lekarzem.

Istotne są również interakcje wynikające z działania kabergoliny na receptory dopaminowe. Dostinex nie powinien być stosowany razem z antagonistami dopaminy, do których należy między innymi metoklopramid, ponieważ mogą one osłabiać działanie kabergoliny. ChPL wskazuje również, że kabergoliny nie powinno się łączyć z antybiotykami makrolidowymi, na przykład erytromycyną, ze względu na możliwość zwiększenia jej dostępności biologicznej.[1] Przy długotrwałej terapii nie zaleca się także równoczesnego stosowania innych alkaloidów sporyszu.[1]

Nie oznacza to, że należy samodzielnie odstawiać inne przepisane leki. Podczas konsultacji trzeba przekazać lekarzowi ich pełną listę, aby mógł ocenić interakcje i zdecydować o bezpiecznym postępowaniu.

Kabergolina może przywrócić owulację i płodność, a do zapłodnienia może dojść jeszcze przed powrotem miesiączki. Przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć ciążę. Jeśli planujesz poczęcie, uzgodnij z lekarzem zakończenie terapii miesiąc wcześniej; nie ustalaj samodzielnie zmian leczenia. Przy chęci uniknięcia ciąży dokumentacja zaleca mechaniczną antykoncepcję podczas terapii i po jej zakończeniu, do ponownego zaniku owulacji. Lekarz powinien omówić czas zabezpieczenia i potrzebę testów ciążowych.[1]

Jeżeli ciąża zostanie potwierdzona podczas leczenia kabergoliną, zgodnie z ChPL leczenie należy niezwłocznie przerwać i skontaktować się z lekarzem.[1] Nie czekaj z kontaktem do planowej kontroli.

Mechanizm działania kabergoliny prowadzi do zahamowania lub ograniczenia laktacji. Jeżeli laktacja nie została zahamowana podczas leczenia, ChPL wskazuje, że nie należy karmić piersią w trakcie terapii. Kabergoliny nie należy też stosować w leczeniu hiperprolaktynemii u kobiet, które chcą karmić piersią.[1]

Rodzaj i częstość działań niepożądanych zależą między innymi od celu i sposobu leczenia. Przy krótkotrwałym stosowaniu leku w celu zahamowania laktacji mogą one występować z inną częstością niż podczas leczenia hiperprolaktynemii. W dokumentacji leku wymieniono między innymi ból i zawroty głowy, nudności, niestrawność, ból brzucha, senność oraz spadek ciśnienia tętniczego.[1][2]

Podczas leczenia mogą wystąpić także zaburzenia kontroli impulsów. Pacjent lub jego bliscy powinni zwrócić uwagę na nowe zachowania, takie jak patologiczny hazard, kompulsywne wydawanie pieniędzy lub kupowanie, nadmierny popęd seksualny albo napadowe objadanie się, i poinformować o nich lekarza.[1]

Kabergolina może powodować senność, a zgłaszano również napady nagłego zasypiania. Osoba, u której występuje nadmierna senność lub takie epizody, nie powinna prowadzić pojazdów ani wykonywać czynności, w których zmniejszona czujność mogłaby stworzyć zagrożenie, dopóki objawy nie ustąpią.[1]

Szczególne zasady bezpieczeństwa dotyczą kobiet, które otrzymały kabergolinę po porodzie w celu zahamowania laktacji. Jeśli po zastosowaniu leku pojawi się wysokie ciśnienie tętnicze, ból w klatce piersiowej, silny, narastający lub nieustępujący ból głowy – z zaburzeniami widzenia albo bez nich – lub nowe poważne objawy ze strony układu nerwowego, np. drgawki, ChPL nakazuje przerwać stosowanie kabergoliny i niezwłocznie uzyskać ocenę medyczną.[1]

Nie są to objawy, z którymi należy czekać na zwykłą konsultację dotyczącą przedłużenia leczenia. Po zastosowaniu poporodowym zgłaszano między innymi drgawki i udar, czasem poprzedzone bardzo silnym bólem głowy lub zaburzeniami widzenia.[1] W przypadku drgawek, nagłych objawów sugerujących udar, utraty przytomności, ciężkiej duszności albo innego bezpośredniego zagrożenia życia należy wezwać pomoc pod numerem 112 lub 999.