Dostinex jest przeciwwskazany przy uczuleniu na kabergolinę, którąkolwiek substancję pomocniczą lub inne pochodne sporyszu. Tabletki zawierają laktozę i nie powinny być stosowane przy rzadkiej dziedzicznej nietolerancji galaktozy, niedoborze laktazy typu Lapp lub zespole złego wchłaniania glukozy-galaktozy.[1]
Kabergolina należy do pochodnych sporyszu. Przy długotrwałym stosowaniu opisano zapalenia włókniste i surowicze, między innymi zwłóknienie opłucnej lub płuc, zapalenie osierdzia, płyn w osierdziu oraz wady zastawek serca.[1] Przebyte zwłóknienie płuca, osierdzia lub przestrzeni pozaotrzewnowej jest przeciwwskazaniem do stosowania Dostinexu, a w przypadku długotrwałego leczenia przeciwwskazaniem jest także określona wada zastawkowa stwierdzona w badaniu echokardiograficznym przed terapią.[1]
Przed długotrwałym leczeniem wykonuje się ocenę układu sercowo-naczyniowego obejmującą echokardiografię. Pierwsza kontrola echa serca jest zalecana po 3–6 miesiącach, a dalsze badania zależą od sytuacji klinicznej i powinny odbywać się przynajmniej co 6–12 miesięcy. Ten plan dotyczy długotrwałej terapii; zakres badania przed zastosowaniem poporodowym lekarz ustala odrębnie.[1]
Podczas przewlekłego stosowania znaczenie mają objawy mogące sugerować powikłania włókniste: utrzymujący się kaszel, duszność, trudność w nabraniu powietrza, ból w klatce piersiowej, obrzęk kończyn, a także objawy niewydolności serca.[1] Ich pojawienie się wymaga oceny medycznej. Jeśli echokardiografia wykaże nowe lub pogarszające się cofanie krwi przez zastawkę, zwężenie ujścia albo pogrubienie płatka zastawki, ChPL nakazuje odstawić kabergolinę.[1]