Xifaxan

• Xifaxan zawiera ryfaksyminę, lek przeciwbakteryjny działający przede wszystkim w jelicie.[1]

• Tabletki 200 mg i granulat 100 mg/5 ml mają częściowo różne wskazania; nie zamieniaj ich samodzielnie.[1][2]

• Decyzja o recepcie zależy od rozpoznania i aktualnej sytuacji, również przy wcześniej prowadzonej terapii.

• Biegunka z gorączką, krwią w stolcu lub bardzo dużą częstością wypróżnień wymaga oceny medycznej.[1]

• Przed konsultacją zgłoś inne leki, uczulenia, choroby wątroby i nerek oraz ciążę lub karmienie piersią.[4][5]

Potrzebę zastosowania Xifaxanu omów w ramach usługi recepta online. Opłata dotyczy konsultacji lekarskiej; wystawienie e-recepty zależy od oceny lekarza.

Najbardziej przydatne będą informacje pozwalające odtworzyć powód i przebieg leczenia:

• rozpoznanie oraz zalecenia z wcześniejszej konsultacji;

• dokładna nazwa, moc i postać preparatu, przyjmowany schemat oraz terminy poprzednich kuracji;

• opis obecnych dolegliwości, czasu ich trwania i zmian po wcześniejszym leczeniu;

• przy biegunce: liczba stolców, obecność krwi, temperatura i inne objawy;

• choroby wątroby i nerek, uczulenia oraz wcześniejsze reakcje na antybiotyki;

• wszystkie przyjmowane leki, także dostępne bez recepty, oraz informacja o ciąży lub karmieniu piersią;

• posiadane wyniki badań związanych z powodem konsultacji.

Jeśli nie pamiętasz zaleceń, przygotuj ich kopię albo zdjęcie opakowania. Podaj daty wyników i zaznacz, czy objawy od czasu badania się zmieniły. Zakres potrzebnej diagnostyki lekarz dobierze do Twojej sytuacji.

Lek Xifaxan jest dostępny wyłącznie na receptę.[3] Substancją czynną leku jest ryfaksymina, antybiotyk z grupy ryfamycyn. Hamuje syntezę bakteryjnego RNA i działa przede wszystkim w przewodzie pokarmowym. Niewielkie wchłanianie nie wyklucza interakcji ani poważnych działań niepożądanych.[1]

Xifaxan występuje w postaci tabletek powlekanych 200 mg oraz granulatu do przygotowania zawiesiny, której 5 ml zawiera 100 mg ryfaksyminy. Wskazania i zalecenia dotyczą konkretnej postaci.[1][2]

Tixteller 550 mg to odrębny produkt z ryfaksyminą, z własną dokumentacją. Nie traktuj go jako innej mocy Xifaxanu ani nie przeliczaj samodzielnie dawek pomiędzy preparatami.[3]

IBS-D jest wskazaniem w ChPL granulatu, ale nie w odczytanej ChPL tabletek 200 mg. W obu dokumentach nie wymieniono SIBO jako wskazania rejestracyjnego. Dlatego przy takim rozpoznaniu trzeba omówić z lekarzem zasadność konkretnego leczenia, jego postać i wcześniejszą diagnostykę.[1][2] Szersze informacje zawiera poradnik SIBO – objawy i leczenie.

Zakres stosowania u dzieci i młodzieży jest węższy niż u dorosłych. Poniżej 12 lat skuteczność i bezpieczeństwo nie zostały ustalone, a ulotki zalecają niepodawanie leku w tej grupie wieku.[4][5]

Xifaxanu nie należy stosować przy biegunce z gorączką, krwią w stolcu albo co najmniej ośmioma nieuformowanymi stolcami na dobę. Takie objawy wymagają oceny medycznej. Jeśli biegunka zakaźna nasila się lub utrzymuje ponad 24–48 godzin podczas leczenia, odstaw lek i skontaktuj się z lekarzem w celu ustalenia innej terapii. Przy pogorszeniu nie czekaj na upływ tego czasu.[1][5]

Natychmiast odstaw ryfaksyminę i skontaktuj się z lekarzem lub oddziałem ratunkowym przy objawach ciężkiej reakcji skórnej: czerwonych plamach z pęcherzami, złuszczaniu skóry, owrzodzeniach w jamie ustnej, gardle, nosie, okolicach płciowych lub oczach. Reakcję mogą poprzedzać gorączka i objawy grypopodobne.[4]

Tak samo pilnego postępowania wymagają objawy ciężkiej alergii, w tym obrzęk skóry lub błon śluzowych (obrzęk naczynioruchowy) i stan przedomdleniowy. Przy duszności, utracie przytomności lub szybko pogarszającym się stanie wezwij pomoc pod 112 lub 999. Nie czekaj na rutynową teleporadę.[4]

Nowa, nasilona biegunka w trakcie lub po antybiotyku może wiązać się z zakażeniem Clostridioides difficile. Wymaga kontaktu z lekarzem, a nie samodzielnego powtórzenia kuracji.[5]

Leku nie należy stosować przy uczuleniu na ryfaksyminę, inne ryfamycyny lub składniki preparatu. Przeciwwskazaniami są również niedrożność jelit, nawet częściowa, oraz ciężkie wrzodziejące uszkodzenia jelit.[1]

Zgłoś każdą wcześniejszą ciężką reakcję skórną po ryfaksyminie. Po zespole Stevensa–Johnsona lub toksycznym martwiczym oddzielaniu się naskórka nie wolno ponawiać leczenia tą substancją.[1]

Powiedz lekarzowi o chorobie wątroby i zaburzeniach czynności nerek. U osób z niewydolnością wątroby ekspozycja na ryfaksyminę może być większa; wiele zgłoszeń ciężkich reakcji skórnych dotyczyło pacjentów z chorobami wątroby. Przy niewydolności nerek należy zachować ostrożność.[1]

Granulat zawiera sacharozę, co ma znaczenie przy cukrzycy. Tej postaci nie powinni stosować pacjenci z rzadką dziedziczną nietolerancją fruktozy, zaburzeniem wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy.[2]

Przed decyzją o terapii przekaż pełną listę leków. Szczególne znaczenie mają:

• warfaryna — ryfaksymina może zmieniać INR w obydwu kierunkach; potrzebna jest kontrola przy rozpoczęciu i po zakończeniu terapii;

• cyklosporyna — może zwiększać ogólnoustrojową ekspozycję na ryfaksyminę;

• inne ryfamycyny, leki przeciwpadaczkowe i przeciwarytmiczne;

• węgiel aktywny — omów odstęp między preparatami z lekarzem lub farmaceutą.[5]

W ciąży ryfaksymina nie jest zalecana. Podczas karmienia piersią lekarz wspólnie z pacjentką ocenia, czy przerwać terapię, czy karmienie, uwzględniając korzyści i ryzyko dla matki oraz dziecka.[2][5]

Xifaxan może wywoływać działania niepożądane, choć nie pojawiają się one u każdej osoby. Częste objawy obejmują m.in. bóle brzucha, zaparcie, biegunkę, wzdęcia, nudności, wymioty, bolesne parcie na stolec, nagłą potrzebę wypróżnienia, ból głowy i zawroty głowy. Część dolegliwości może nakładać się na objawy choroby jelit.[4]

W razie zauważenia czerwonawego zabarwienia moczu poinformuj lekarza. Ryfaksymina może zmieniać jego kolor, ale nowego objawu nie należy samodzielnie przypisywać wyłącznie lekowi.[5]

Jeśli wystąpią zawroty głowy, podwójne widzenie lub senność, nie prowadź pojazdów ani nie obsługuj maszyn.[4]