Rupafin

• Rupafin 10 mg jest lekiem przeciwhistaminowym zawierającym 10 mg rupatadyny w jednej tabletce. [1]
• Rupafin 10 mg jest wskazany w objawowym leczeniu alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa i pokrzywki u dorosłych oraz młodzieży w wieku powyżej 12 lat. [1]
• Dla dzieci w wieku od 2 do 11 lat dostępny jest Rupafin 1 mg/ml w postaci roztworu doustnego. [2]
• Przed zastosowaniem leku Rupafin należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach oraz m.in. chorobach serca, zaburzeniach czynności nerek lub wątroby, ciąży i karmieniu piersią. [1][2]
• Rupatadyny nie należy przyjmować jednocześnie z sokiem grejpfrutowym. [1][2]

Chcesz omówić możliwość zastosowania leku Rupafin? Możesz rozpocząć prywatną konsultację w Medicept w ramach usługi recepta online. Lekarz może wystawić e-receptę wyłącznie wtedy, gdy po konsultacji uzna to za medycznie zasadne.

Rupafin 10 mg to lek przeciwhistaminowy. Substancja czynna leku to rupatadyna, będąca długo działającym antagonistą histaminy o selektywnym działaniu na obwodowe receptory H1. Każda tabletka Rupafin 10 mg zawiera 10 mg rupatadyny w postaci fumaranu rupatadyny. [1]

Rupafin 10 mg występuje w postaci tabletek o jasnołososiowej barwie. Wśród substancji pomocniczych znajdują się skrobia żelowana kukurydziana, celuloza mikrokrystaliczna, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty, laktoza jednowodna i magnezu stearynian. Lek zawiera laktozę; ChPL wskazuje, że osoby z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, całkowitym niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinny stosować tej postaci preparatu. [1] Maksymalne stężenie rupatadyny osiągane jest po 45 minutach.

Rupafin jest dostępny także w postaci roztworu doustnego 1 mg/ml. Każdy mililitr zawiera 1 mg rupatadyny. Roztwór doustny zawiera m.in. sacharozę, glikol propylenowy i metylu parahydroksybenzoesan. Parahydroksybenzoesan metylu może powodować reakcje alergiczne, również reakcje typu późnego. [2]

Ze względu na zawartość sacharozy roztworu nie powinny przyjmować osoby z określonymi rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami metabolizmu cukrów, w tym nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy. [2]

Rupafin 10 mg jest stosowany w celu złagodzenia objawów alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa, takich jak kichanie, wydzielina z nosa oraz swędzenie oczu i nosa. Drugim wskazaniem jest objawowe leczenie pokrzywki, której mogą towarzyszyć świąd, miejscowe zaczerwienienie i obrzęk skóry. [1]

Roztwór doustny Rupafin 1 mg/ml jest wskazany w objawowym leczeniu alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa, w tym przewlekłego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa, oraz pokrzywki u dzieci w wieku od 2 do 11 lat. [2] Postać leku i sposób jego stosowania powinny odpowiadać zaleceniom lekarza oraz oficjalnej informacji produktowej.

Podczas konsultacji lekarz może zapytać m.in. o charakter i czas trwania objawów alergicznych, dotychczasowe leczenie, inne choroby, wcześniejsze reakcje alergiczne oraz przyjmowane leki. Jeżeli problem dotyczy objawów alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa, informacje o innym produkcie stosowanym w tej jednostce chorobowej znajdziesz również na stronie Dymista. Są to różne produkty lecznicze i nie należy traktować ich jako automatycznych zamienników.

Ze względu na brak odpowiedniego doświadczenia klinicznego obecnie nie zaleca się stosowania rupatadyny u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub zaburzeniami czynności wątroby. Dotyczy to zarówno Rupafin 10 mg, jak i roztworu doustnego. [1][2] Informację o chorobach nerek lub wątroby należy przekazać lekarzowi przed rozpoczęciem stosowania preparatu.

Rupafin 10 mg należy stosować ostrożnie u pacjentów ze stwierdzonym wydłużeniem odstępu QT, niewyrównanym małym stężeniem potasu oraz chorobami zwiększającymi ryzyko zaburzeń rytmu serca. W ChPL wymieniono w tym kontekście klinicznie istotną bradykardię oraz ostre niedokrwienie mięśnia sercowego. Szczególną ostrożność należy zachować również u osób w wieku 65 lat i starszych. [1]

Jeżeli pacjent wie o nieprawidłowym zapisie pracy serca, ma chorobę serca albo wcześniej stwierdzono u niego małe stężenie potasu, należy poinformować o tym lekarza. Informacje te mogą mieć znaczenie dla oceny bezpieczeństwa stosowania leku Rupafin.

Rupafin 10 mg może powodować działania niepożądane, chociaż nie występują one u każdego pacjenta. Do często zgłaszanych należą senność, ból głowy, zawroty głowy, suchość w jamie ustnej, osłabienie i zmęczenie. [1]

Wśród niezbyt często występujących działań niepożądanych Rupafin 10 mg wymieniono m.in. zwiększenie apetytu, drażliwość, trudności z koncentracją, krwawienie z nosa, suchość błony śluzowej nosa, zapalenie błony śluzowej nosa, ból gardła, kaszel, suchość gardła, nudności, wymioty, biegunkę, niestrawność, ból brzucha, zaparcie i wysypkę. Mogą również wystąpić bóle pleców, bóle stawów, bóle mięśni, zwiększone pragnienie, ogólne złe samopoczucie, gorączka, nieprawidłowe wyniki testów czynności wątroby oraz zwiększenie masy ciała. [1]

Rzadko zgłaszano kołatanie serca, przyspieszone bicie serca oraz reakcje alergiczne, takie jak świąd, pokrzywka czy obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła. W danych po wprowadzeniu produktu do obrotu opisano również reakcje anafilaktyczne i obrzęk naczynioruchowy. [1]

W badaniach roztworu doustnego u dzieci do często zgłaszanych działań niepożądanych należały ból głowy i senność. Niezbyt często obserwowano m.in. zawroty głowy, nudności, zmęczenie, wyprysk, nocne pocenie się, eozynofilię i neutropenię. [2] Jeśli podczas stosowania leku wystąpią działania niepożądane, należy poinformować lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę.

Przed zastosowaniem leku Rupafin należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych obecnie lub ostatnio lekach, również dostępnych bez recepty. ChPL zaleca unikanie jednoczesnego stosowania rupatadyny z silnymi inhibitorami CYP3A4, takimi jak m.in. itrakonazol, ketokonazol, worykonazol, pozakonazol czy klarytromycyna. Podczas jednoczesnego stosowania z umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4, do których należą m.in. erytromycyna, flukonazol i diltiazem, należy zachować ostrożność. [1]

Ostrożność jest wymagana również podczas jednoczesnego stosowania Rupafin 10 mg z niektórymi statynami, lekami hamującymi ośrodkowy układ nerwowy, midazolamem oraz określonymi lekami o wąskim indeksie terapeutycznym metabolizowanymi przez CYP3A4. [1]

Rupafin 10 mg nie powinien być przyjmowany jednocześnie z sokiem grejpfrutowym. W badaniach sok grejpfrutowy zwiększał ogólnoustrojową ekspozycję na rupatadynę, dlatego takie połączenie nie jest zalecane. [1]

Rupafin 10 mg w postaci tabletek nie jest zalecany dla dzieci poniżej 12. roku życia. U dzieci od 2 do 11 lat stosowana jest postać roztworu doustnego 1 mg/ml, a w oficjalnej informacji produktowej sposób stosowania tej postaci powiązano z masą ciała pacjenta. [1][2] Nie należy samodzielnie dobierać ani zmieniać dawki leku u dziecka.

Dane dotyczące stosowania rupatadyny podczas ciąży są ograniczone. W celu zachowania ostrożności ChPL zaleca unikanie stosowania rupatadyny w okresie ciąży. [1][2] Jeżeli pacjentka jest w ciąży, podejrzewa ciążę lub ją planuje, powinna przekazać tę informację lekarzowi.

Nie wiadomo, czy rupatadyna przenika do mleka kobiecego. W okresie karmienia piersią decyzja dotycząca karmienia lub leczenia powinna uwzględniać korzyści dla dziecka wynikające z karmienia piersią oraz korzyści dla kobiety wynikające z leczenia. [1][2]

Rupafin 10 mg w przeprowadzonych badaniach nie wpływał na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Mimo to należy zachować ostrożność do czasu poznania indywidualnej reakcji na rupatadynę, zwłaszcza że wśród możliwych działań niepożądanych wymieniane są senność i zawroty głowy. [1]

Z lekarzem należy skonsultować się przed zastosowaniem Rupafin 10 mg zwłaszcza w przypadku zaburzeń czynności nerek lub wątroby, małego stężenia potasu, wydłużonego odstępu QT, chorób predysponujących do zaburzeń rytmu serca, ciąży, karmienia piersią oraz jednoczesnego stosowania innych leków mogących wchodzić w interakcje z rupatadyną. [1][2]

Kontakt z pomocą medyczną jest szczególnie ważny w razie wystąpienia objawów ciężkiej reakcji nadwrażliwości, takich jak obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła, zwłaszcza gdy towarzyszą mu problemy z oddychaniem. Kołatanie serca lub wyraźnie przyspieszone bicie serca również wymagają oceny medycznej. [1]