Rigevidon

• Rigevidon 0,03 mg + 0,15 mg ma postać tabletek powlekanych. Jedna tabletka zawiera 0,03 mg etynyloestradiolu i 0,15 mg lewonorgestrelu. [1][2]
• Wskazaniem do stosowania leku Rigevidon jest antykoncepcja doustna. Decyzja o przepisaniu preparatu powinna uwzględniać indywidualne czynniki ryzyka, w szczególności ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej. [1]
• Rigevidon należy do złożonych hormonalnych środków antykoncepcyjnych. Jego działanie obejmuje hamowanie owulacji, zagęszczanie śluzu szyjkowego oraz zmiany w obrębie błony śluzowej macicy zmniejszające prawdopodobieństwo zagnieżdżenia zapłodnionej komórki jajowej. [2]
• W opakowaniu znajduje się 21 tabletek powlekanych. Oficjalny schemat obejmuje 21 dni przyjmowania tabletek i 7-dniową przerwę, podczas której zwykle występuje krwawienie z odstawienia. [1][2]
• Stosowanie złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych wiąże się ze zwiększonym ryzykiem powstania zakrzepów krwi w żyłach i tętnicach, dlatego przed rozpoczęciem stosowania potrzebna jest ocena czynników ryzyka. [1][2]
• Rigevidon nie chroni przed zakażeniem HIV ani innymi chorobami przenoszonymi drogą płciową. [2]

Jeżeli chcesz omówić rozpoczęcie lub kontynuację antykoncepcji Rigevidon, możesz skorzystać z prywatnej konsultacji w ścieżce recepta online. Medicept świadczy usługi wyłącznie prywatnie. Lekarz może wystawić e-receptę wyłącznie wtedy, gdy po konsultacji uzna to za medycznie zasadne.

Lek Rigevidon to złożona tabletka antykoncepcyjna zawierająca dwa rodzaje hormonów płciowych: estrogen – etynyloestradiol oraz progestagen – lewonorgestrel. Każda tabletka zawiera 30 mikrogramów, czyli 0,03 mg etynyloestradiolu, oraz 150 mikrogramów, czyli 0,15 mg lewonorgestrelu. [1]

Złożone doustne tabletki antykoncepcyjne działają poprzez kilka mechanizmów. Według ulotki substancje czynne hamują uwalnianie komórki jajowej przez jajniki, czyli owulację, zagęszczają śluz na szyjce macicy, utrudniając plemnikom dotarcie do komórki jajowej, oraz zmieniają wyściółkę macicy w sposób zmniejszający prawdopodobieństwo zagnieżdżenia zapłodnionej komórki jajowej. [2]

Rigevidon ma postać białych, okrągłych, obustronnie wypukłych tabletek powlekanych. W blistrze znajduje się 21 tabletek. Preparat zawiera również substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną i sacharozę. Jedna tabletka zawiera 33 mg laktozy jednowodnej i 22,46 mg sacharozy, dlatego pacjentka z rozpoznaną nietolerancją niektórych cukrów powinna poinformować o tym lekarza przed rozpoczęciem stosowania leku. [1][2] Skuteczność Rigevidon wynosi około 99% przy prawidłowym stosowaniu.

Oficjalna ChPL opisuje przyjmowanie jednej tabletki na dobę przez 21 kolejnych dni, każdego dnia mniej więcej o tej samej porze i w kolejności wskazanej na opakowaniu. Po przyjęciu ostatniej tabletki następuje 7-dniowa przerwa w przyjmowaniu tabletek. Krwawienie z odstawienia zwykle rozpoczyna się w 2. lub 3. dniu tej przerwy. Kolejne opakowanie należy rozpocząć po 7 dniach, nawet jeżeli krwawienie jeszcze trwa. [1]

Jest to neutralne przedstawienie dawkowania opisanego w oficjalnej dokumentacji produktu, a nie indywidualna instrukcja terapeutyczna. Sposób rozpoczęcia stosowania Rigevidon, zmiany z innego hormonalnego środka antykoncepcyjnego oraz postępowanie po porodzie lub poronieniu powinny uwzględniać sytuację konkretnej pacjentki i zalecenia lekarza.

Jeśli w poprzednim miesiącu nie była stosowana antykoncepcja hormonalna, ChPL wskazuje rozpoczęcie przyjmowania w 1. dniu naturalnego cyklu miesiączkowego, czyli w pierwszym dniu krwawienia miesiączkowego. Przy zmianie z tabletek zawierających wyłącznie progestagen, implantu, systemu domacicznego uwalniającego progestagen lub antykoncepcji w postaci wstrzyknięcia zasady rozpoczęcia są inne i w określonych sytuacjach wymagają dodatkowej mechanicznej metody antykoncepcyjnej przez pierwszych 7 dni. [1]

Rigevidon to złożone tabletki antykoncepcyjne zawierające etynyloestradiol i lewonorgestrel; ich skuteczność antykoncepcyjna zależy m.in. od prawidłowego i regularnego stosowania. Pominięcie tabletki, zwłaszcza przy opóźnieniu przekraczającym 12 godzin, a także ciężkie zaburzenia żołądka i jelit, takie jak wymioty lub ciężka biegunka, mogą prowadzić do zmniejszenia ochrony antykoncepcyjnej wskutek niepełnego wchłaniania substancji czynnych. Szczególnej oceny przed i podczas stosowania wymagają również przewlekłe zapalne choroby jelit, w tym choroba Leśniowskiego-Crohna oraz wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wymienione w dokumentacji produktu jako stany wymagające uwzględnienia w ocenie bezpieczeństwa złożonej antykoncepcji hormonalnej. [1][2]

Wskazaniem produktu Rigevidon jest antykoncepcja doustna. Przed przepisaniem złożonego hormonalnego środka antykoncepcyjnego lekarz powinien indywidualnie ocenić czynniki ryzyka pacjentki, ze szczególnym uwzględnieniem żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej oraz porównania tego ryzyka z innymi złożonymi hormonalnymi środkami antykoncepcyjnymi. [1]

Przed rozpoczęciem stosowania lekarz zbiera informacje dotyczące stanu zdrowia pacjentki i jej wywiadu rodzinnego, mierzy ciśnienie tętnicze, a zależnie od indywidualnego przypadku może przeprowadzić także inne badania. Podczas dalszego stosowania potrzebne są regularne kontrole lekarskie. [2]

Tabletki Rigevidon nie są jedyną dostępną formą antykoncepcji hormonalnej. Informacje o innych produktach znajdują się na odrębnych stronach, takich jak Tabletki Antykoncepcyjne Regulon i Tabletki Antykoncepcyjne Liberelle. Podobieństwo wskazania nie oznacza jednak możliwości samodzielnej zamiany preparatów – dobór hormonalnego środka antykoncepcyjnego wymaga uwzględnienia jego składu, przeciwwskazań i czynników ryzyka.

W przypadku wystąpienia ciężkich zaburzeń żołądka i jelit wchłanianie substancji czynnych może nie być całkowite. Jeżeli wymioty lub ciężka biegunka wystąpią w ciągu 3–4 godzin od przyjęcia tabletki, ChPL zaleca jak najszybsze przyjęcie nowej tabletki, najlepiej w ciągu 12 godzin od zwykłej pory. Jeżeli minęło więcej niż 12 godzin, stosuje się zasady dotyczące pominięcia tabletek. [1]

Rigevidon jest przeciwwskazany m.in. przy czynnej lub przebytej żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej, takiej jak zakrzepica żył głębokich lub zatorowość płucna, oraz przy rozpoznanej predyspozycji do zakrzepów, np. niedoborze białka C, białka S lub antytrombiny III, obecności czynnika V Leiden albo przeciwciał antyfosfolipidowych. [1][2]

Przeciwwskazania obejmują również m.in. przebyty zawał serca lub udar, dławicę piersiową albo przemijający napad niedokrwienny, migrenę z aurą, ciężkie nadciśnienie tętnicze, ciężką cukrzycę ze zmianami naczyniowymi oraz inne stany powodujące wysokie ryzyko tętniczych zaburzeń zakrzepowo-zatorowych. Rigevidon nie powinien być stosowany przy niektórych chorobach wątroby, nowotworach wątroby, zapaleniu trzustki, podejrzewanym lub rozpoznanym raku piersi lub narządów płciowych, krwawieniu z pochwy o nieznanej przyczynie, ciąży ani nadwrażliwości na substancje czynne lub składniki preparatu. [1][2]

Przy stosowaniu złożonych hormonalnych środków antykoncepcyjnych ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej jest zwiększone w porównaniu z niestosowaniem tych środków. ChPL podaje, że u około 2 na 10 000 kobiet niestosujących złożonej antykoncepcji hormonalnej i niebędących w ciąży w ciągu roku rozwinie się żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, natomiast dla złożonych środków zawierających lewonorgestrel wartość wynosi około 5–7 na 10 000 kobiet rocznie. [1]

Ryzyko jest największe w pierwszym roku stosowania złożonego hormonalnego środka antykoncepcyjnego oraz może ponownie wzrosnąć po wznowieniu stosowania po przerwie wynoszącej co najmniej 4 tygodnie. Na całkowite ryzyko wpływają także inne czynniki, m.in. otyłość, palenie, dodatni wywiad rodzinny, długotrwałe unieruchomienie i zabiegi operacyjne. [1]

Szczególnej oceny wymagają także m.in. migrena, cukrzyca, choroba Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, toczeń rumieniowaty układowy, hipertriglicerydemia, choroby pęcherzyka żółciowego oraz depresja. Produkty zawierające estrogeny mogą ponadto powodować lub nasilać objawy dziedzicznego albo nabytego obrzęku naczynioruchowego. [1][2]

Jak każdy lek, Rigevidon może powodować działania niepożądane. Do często zgłaszanych należą zapalenie pochwy, w tym kandydoza, zmiany nastroju i depresja, zmiany libido, nerwowość, zawroty głowy, nudności, wymioty, bóle brzucha, trądzik, ból i tkliwość piersi, powiększenie piersi, bolesne miesiączki, nieregularne krwawienia miesiączkowe, zmiany wydzieliny z pochwy, brak lub skąpe krwawienia, zatrzymanie płynów i obrzęk oraz zmiany masy ciała. [1][2]

Niezbyt często mogą występować m.in. zmiany apetytu, nadciśnienie tętnicze, biegunka, skurcze brzucha, wzdęcia, wysypka, ostuda, nadmierny wzrost włosów, wypadanie włosów oraz zmiany stężenia lipidów w surowicy. Rzadkie działania niepożądane obejmują m.in. ciężkie reakcje alergiczne, nietolerancję glukozy, nietolerancję soczewek kontaktowych, żółtaczkę i rumień guzowaty. [1][2]

Do poważnych działań niepożądanych należą żylne i tętnicze zdarzenia zakrzepowo-zatorowe, takie jak zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał serca, udar lub przemijający napad niedokrwienny. [1][2]

Przed rozpoczęciem i podczas stosowania leku Rigevidon należy poinformować lekarza lub farmaceutę o wszystkich przyjmowanych lekach, także produktach roślinnych. Niektóre interakcje mogą prowadzić do zmniejszenia stężenia hormonów w osoczu, krwawień śródcyklicznych i zmniejszenia skuteczności antykoncepcyjnej. [1]

Do leków mogących wpływać na działanie Rigevidon należą m.in. niektóre leki przeciwdrgawkowe, takie jak fenobarbital, fenytoina, prymidon i karbamazepina, ryfampicyna i ryfabutyna, część leków stosowanych w zakażeniach HIV lub HCV, gryzeofulwina, bosentan, modafinil oraz niektóre leki przeciwnowotworowe. Szczególnie ważne jest ziele dziurawca zwyczajnego, które jest przeciwwskazane z powodu możliwości istotnego zmniejszenia stężenia hormonalnych środków antykoncepcyjnych i osłabienia ich działania. [1][2]

Rigevidon może również wpływać na działanie innych leków, m.in. lamotryginy. Przy określonych interakcjach lekarz może zalecić dodatkową mechaniczną metodę antykoncepcji albo inną metodę zapobiegania ciąży. [1][2]

Rigevidon jest przeciwwskazany w okresie ciąży. Jeśli pacjentka zajdzie w ciążę lub podejrzewa ciążę podczas przyjmowania tabletek, powinna przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem. [1][2]

Stosowanie Rigevidon w okresie karmienia piersią nie jest zalecane ze względu na przenikanie steroidowych hormonów płciowych do mleka kobiecego. Kobieta, która karmi piersią i potrzebuje antykoncepcji, powinna omówić z lekarzem alternatywną metodę. [1][2]

Rigevidon nie ma właściwego zastosowania u dzieci i młodzieży przed okresem dojrzewania i nie jest wskazany przed wystąpieniem pierwszego krwawienia miesiączkowego. [1][2]

Brak danych wskazujących, aby Rigevidon wpływał na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Doustne środki antykoncepcyjne mogą natomiast wpływać na wyniki niektórych badań laboratoryjnych, dlatego o ich stosowaniu należy poinformować lekarza lub personel laboratorium. [2]

Natychmiastowej pomocy medycznej wymagają objawy mogące wskazywać na zakrzepicę żył głębokich, zatorowość płucną, zawał lub udar. Należą do nich m.in. jednostronny obrzęk i ból nogi, nagła niewyjaśniona duszność, kaszel z krwią, ostry ból w klatce piersiowej, nagłe zaburzenia widzenia, nagłe osłabienie lub drętwienie jednej strony ciała, zaburzenia mowy, równowagi albo nagły ciężki ból głowy. [1][2]

Natychmiastowej konsultacji wymagają także objawy obrzęku naczynioruchowego: obrzęk twarzy, języka lub gardła, trudności w połykaniu, pokrzywka albo trudności w oddychaniu. [1][2]

Z lekarzem należy jak najszybciej skontaktować się również w przypadku istotnych zmian nastroju lub objawów depresji. U kobiet stosujących hormonalne środki antykoncepcyjne depresja może mieć ciężki przebieg. Niewyjaśniony silny ból w górnej części brzucha także wymaga oceny, ponieważ w ulotce opisano rzadkie nowotwory wątroby mogące prowadzić do krwawienia do jamy brzusznej. [2]