Anticol

• Anticol zawiera disulfiram i jest stosowany w leczeniu uzależnienia od alkoholu.[1]

• Przed rozpoczęciem leczenia potrzebne są wywiad oraz ocena czynności wątroby i nerek.[1]

• Wymagane co najmniej 24 godziny abstynencji nie zastępują kwalifikacji lekarskiej ani pomocy przy objawach odstawienia.[1][3]

• Lek wolno podawać wyłącznie za świadomą zgodą osoby leczonej.[2]

• Obowiązuje zakaz picia alkoholu podczas terapii i przez 14 dni po jej zakończeniu. Reakcja z alkoholem może zagrażać życiu.[2]

Jeśli chcesz skonsultować możliwość leczenia, wybierz usługę recepta online. Opłata obejmuje konsultację medyczną, a decyzja o wystawieniu e-recepty należy do lekarza.

Przed rozmową zbierz informacje, które pomogą ocenić wskazania, przeciwwskazania i interakcje:[1][2]

• kiedy ostatnio piłeś alkohol i czy po ograniczeniu picia występują drżenie, poty, niepokój lub inne objawy;

• czy stosujesz Anticol, od kiedy, według jakiego zalecenia i jak tolerujesz leczenie;

• jakie masz rozpoznane choroby, zwłaszcza serca, naczyń, wątroby, nerek, układu oddechowego oraz cukrzycę;

• jakie leki przyjmujesz regularnie lub doraźnie, również syropy i inne preparaty mogące zawierać alkohol;

• jakie masz wyniki badań i dokumentację dotychczasowej opieki, a także czy jesteś w ciąży lub karmisz piersią.

Powiedz również o leczeniu psychiatrycznym, przebytych psychozach i próbach samobójczych. Towarzyszące uzależnieniu problemy psychiczne związane z alkoholem i innymi substancjami wymagają uwzględnienia w ocenie; część takich okoliczności jest przeciwwskazaniem do disulfiramu.[1]

Anticol zawiera substancję czynną disulfiram. W jednej tabletce znajduje się 500 mg tej substancji. To oznaczenie zawartości substancji czynnej w tabletce, a nie indywidualne zalecenie dawkowania. Preparat jest wskazany w uzależnieniu od alkoholu; sposób stosowania i czas leczenia określa lekarz.[1]

Disulfiram hamuje enzym uczestniczący w rozkładaniu alkoholu. Po spożyciu alkoholu dochodzi do wzrostu stężenia aldehydu octowego i reakcji, która może obejmować nudności, zaczerwienienie twarzy, kołatanie serca oraz ciężkie powikłania. Nie sprawdzaj działania leku przez celowe wypicie alkoholu.[2]

Podawanie Anticolu można rozpocząć po co najmniej 24 godzinach abstynencji, po zakwalifikowaniu przez lekarza. Upojenie alkoholowe oraz przyjęcie alkoholu, również w produktach zawierających etanol, w ciągu ostatnich 24 godzin wykluczają zastosowanie leku.[1] Anticol nie służy do samodzielnego leczenia zespołu odstawiennego.

Jeśli przy ograniczaniu picia pojawiają się objawy odstawienia, uzyskaj pomoc medyczną przed próbą samodzielnego odstawienia alkoholu. U osoby zależnej fizycznie od alkoholu nagłe zaprzestanie picia może być niebezpieczne. Silne drżenie, splątanie, omamy lub drgawki po odstawieniu wymagają natychmiastowej pomocy — dzwoń pod 112 lub 999. Nie czekaj na zwykłą teleporadę.[3]

Osoba leczona musi wiedzieć, że przyjmuje disulfiram, rozumieć zagrożenia związane z alkoholem i świadomie zgodzić się na terapię. Nie wolno podawać Anticolu partnerowi ani innej osobie potajemnie lub bez jej zgody.[2]

Oprócz upojenia i spożycia alkoholu w ostatnich 24 godzinach przeciwwskazaniami są:[1][2]

• uczulenie na disulfiram, tiokarbaminiany lub którykolwiek składnik leku;

• niewydolność serca, choroba niedokrwienna serca, nadciśnienie tętnicze lub przebyty incydent mózgowo-naczyniowy;

• ciężka niewydolność oddechowa albo ciężka niewydolność wątroby;

• niewydolność nerek i cukrzyca;

• zaburzenia psychiczne, psychozy — z wyjątkiem przebytych ostrych psychoz alkoholowych — oraz próby samobójcze w przeszłości.

Inne choroby nerek, wątroby i układu oddechowego, niedoczynność tarczycy, uszkodzenie mózgu lub padaczka wymagają szczególnej ostrożności. Reakcja z alkoholem może pogorszyć ich przebieg. Rodzaj i stopień choroby powinien ocenić lekarz, uwzględniając wymienione wyżej przeciwwskazania.[1]

Podczas stosowania leku oraz przez 14 dni od zakończenia terapii nie wolno pić alkoholu. Zagrożenie nie ogranicza się do napojów alkoholowych. Znaczenie mogą mieć również zawierające alkohol płyny do płukania jamy ustnej, syropy przeciwkaszlowe, kosmetyki, sosy czy ocet.[2]

Ostrożność dotyczy także piw i win oznaczanych jako bezalkoholowe oraz produktów z małą zawartością alkoholu — mogą wywołać reakcję z disulfiramem. Sprawdzaj skład używanych produktów, a wątpliwości omów z lekarzem lub farmaceutą. Reakcję mogą wywołać również rozpuszczalniki organiczne zawierające alkohol lub określone aldehydy, używane na przykład przy pracach z farbami.[2]

Podaj lekarzowi pełną listę preparatów przyjmowanych obecnie, ostatnio i planowanych. Disulfiram może nasilać działanie między innymi warfaryny i innych leków przeciwzakrzepowych, fenytoiny, teofiliny oraz niektórych benzodiazepin, takich jak diazepam i chlordiazepoksyd. Może być potrzebna zmiana leczenia lub jego kontrola przez lekarza.[1]

Nie zaleca się równoczesnego stosowania disulfiramu i metronidazolu ze względu na ryzyko dezorientacji oraz stanów psychotycznych. Znaczenie mają też interakcje z izoniazydem, amitryptyliną, chloropromazyną i ryfampicyną. Lista nie jest pełna; nie zmieniaj samodzielnie innych terapii, aby rozpocząć Anticol.[1]

Możliwe działania niepożądane obejmują senność, zmęczenie, nudności, wymioty, metaliczny lub czosnkowy posmak, zmiany skórne i zaburzenia seksualne. Opisano także zaburzenia psychiczne, zapalenie nerwu wzrokowego lub nerwów obwodowych oraz uszkodzenie komórek wątroby. Częstości tych działań nie określono. O nowych dolegliwościach powiedz lekarzowi lub farmaceucie.[2]

Przy objawach reakcji z alkoholem skontaktuj się z lekarzem. Duszność, ból w klatce piersiowej, utrata przytomności lub drgawki wymagają natychmiastowej pomocy ratunkowej pod 112 lub 999. Reakcja może prowadzić do ciężkich zaburzeń oddychania i krążenia. Nie prowadź wtedy samochodu ani nie czekaj na planową konsultację.[2]

Anticolu nie należy stosować w ciąży ani podczas karmienia piersią. Jeżeli podejrzewasz ciążę lub ją planujesz, omów leczenie z lekarzem. Senność i zmęczenie mogą utrudniać prowadzenie pojazdów oraz obsługiwanie maszyn; nie podejmuj tych czynności, jeśli lek pogarsza Twoją sprawność.[2]

Przed kolejnym zaleceniem lekarz powinien znać przebieg terapii, ewentualne spożycie alkoholu, nowe choroby, leki i działania niepożądane. Anticol stosuje się przez okres zalecony przez lekarza, lecz nie dłużej niż sześć miesięcy bez ponownej oceny pacjenta. Ten zapis oznacza potrzebę kontroli, a nie samodzielnego ustalenia końca leczenia.[1]